Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Χρήστος Ζερεφός: Η σύσταση της ατμόσφαιρας έχει αλλάξει, οι επιστήμονες ανησυχούν

Επάνω ο ιστορικός καύσωνας του 1987. Κάτω πρόβλεψη  ότι  "η κλιματική αλλαγή πρόκειται να αυξήσει πολύ ραγδαία τα φονικά κύματα καύσωνα σε όλο τον κόσμο." 

από το tvxs

Οι επιστήμονες εδώ και χρόνια προειδοποιούσαν για τις μελλοντικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής και πρότειναν τρόπους για να μπορέσει η ανθρωπότητα να καθυστερήσει τις αναπόφευκτες κατά τα άλλα συνέπειές της.

Πλέον έχουν περάσει στο επόμενο στάδιο, δηλώνοντας ότι η κλιματική αλλαγή είναι εδώ, όπως επιβεβαιώνει, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο ακαδημαϊκός και επόπτης του Κέντρου Έρευνας Φυσικής της Ατμόσφαιρας και Κλιματολογίας της Ακαδημίας Αθηνών, καθηγητής Χρήστος Ζερεφός.
Συνθήκες καύσωνα μέσα στον Ιούνιο σε δυτικοευρωπαϊκές χώρες, σφοδρές βροχοπτώσεις με έντονη υγρασία και υψηλές θερμοκρασίες, που ακολουθούνται από πτώση της θερμοκρασίας και μετά πολύ γρήγορη άνοδό της, στην Ελλάδα
Πρόκειται για δύο εικόνες καινούργιες, τις οποίες θα πρέπει πλέον να συνηθίσουμε λένε οι επιστήμονες, καθώς όπως φαίνεται οι ακραίες καιρικές καταστάσεις θα εναλλάσσονται ακόμα πιο γρήγορα στα χρόνια που έρχονται.

"Στα ακραία αυτά φαινόμενα που βλέπουμε έχει συμβάλλει σημαντικά και ο άνθρωπος. Γιατί ποτέ στο παρελθόν από όλα τα στοιχεία που έχουμε συλλέξει με επιστημονικές μεθόδους δεν είχε τόσο συχνά ακραία καιρικά φαινόμενα μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Τα προηγούμενα σαράντα χρόνια έχουμε δει πολλούς περισσότερους καύσωνες, πλημμύρες, φαινόμενα ξηρασίας σε όλον τον πλανήτη, πράγματα τα οποία βλέπαμε μέσα σε χιλιάδες χρόνια", εξηγεί ο κ. Ζερεφός και προσθέτει: 
"Η σύσταση της ατμόσφαιρας έχει αλλάξει και το διοξείδιο του άνθρακα έχει αυξηθεί κατά 25% τα τελευταία 100 χρόνια. Τέτοιες αλλαγές στο διοξείδιο του άνθρακα χρειαζόντουσαν χιλιάδες χρόνια για να γίνουν στο παρελθόν και γι’ αυτό οι επιστήμονες ανησυχούν".
Τo διοξείδιο του άνθρακα, είναι ένα από τα λεγόμενα αέρια του θερμοκηπίου, που παράγεται όσο κανένα άλλο από δραστηριότητες του σύγχρονου ανθρώπου. 
Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι ευθύνεται περίπου κατά 64% για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Η συγκέντρωση του στην ατμόσφαιρα είναι κατά 40% υψηλότερη από αυτή που ήταν πριν ξεκινήσει η βιομηχανοποίηση, δείχνουν τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. 

Άλλα αέρια του θερμοκηπίου τα οποία εκλύονται σε μικρότερες ποσότητες, αλλά δρουν πιο αποτελεσματικά για την υπερθέρμανση του πλανήτη είναι το μεθάνιο και το υποξείδιο του αζώτου.



Όπως όλα δείχνουν η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι μη αναστρέψιμη τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον, καθώς ακόμα και αν ακολουθήσουμε όλες τις συμβουλές των επιστημόνων για αποκλειστική χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας επί παραδείγματι, τις θετικές επιπτώσεις θα τις δούμε μετά από 50 χρόνια.
"Αν συνεχίσουμε έτσι, δυστυχώς η αποσταθεροποίηση του κλίματος θα μας επιφυλάσσει πολύ πιο οδυνηρές εκπλήξεις στο μέλλον και γι’ αυτό το λόγο πρέπει να ληφθούν μέτρα τώρα.
Παράλληλα, πρέπει να προσαρμοστούμε.
Ο κόσμος πρέπει τουλάχιστον να προσέχει και να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση. Να προστατεύει τον εαυτό του και την περιουσία του από τα ακραία φαινόμενα. Όταν πέφτουν κεραυνοί δεν καθόμαστε στα δέντρα, δεν μπαίνουμε στη θάλασσα", 
συμβουλεύει ο Χρ. Ζερεφός.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιοποιήθηκε στο περιοδικό Nature Climate Change η κλιματική αλλαγή πρόκειται να αυξήσει πολύ ραγδαία τα φονικά κύματα καύσωνα σε όλο τον κόσμο. 
Σήμερα σχεδόν το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού είναι ήδη εκτεθειμένο σε θανατηφόρες θερμοκρασίες. 
Ο κίνδυνος ασθενειών ακόμα και θανάτων, αναμένεται να αυξηθεί τόσο σημαντικά τα επόμενα χρόνια, που μέχρι το τέλος του αιώνα, υπολογίζεται ότι σχεδόν οι μισοί άνθρωποι στον κόσμο θα υποφέρουν από επικίνδυνες περιόδους καύσωνα, ακόμα και αν μειωθούν δραστικά οι εκπομπές αέριων ρύπων, αναφέρει η ίδια έρευνα.



Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Η σύγχρονη καταστροφή της Μάνης

Μια εικαστική προβολή για το πώς θα φαίνονται οι τεράστιες ανεμογεννήτριες από τους παραδοσιακούς οικισμούς

της Νόρας Ράλλη / efsyn.gr

Το θέμα δεν είναι καινούργιο. Εχει ξεκινήσει πριν από χρόνια, με αποκορύφωμα την πολλά υποσχόμενη (μεταξύ άλλων) «πράσινη ανάπτυξη» που ευαγγελιζόταν ο τότε πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου (2009). Το ζήτημα είναι αν αυτή η «πράσινη ανάπτυξη» έρχεται ή όχι σε αντίθεση με τη «βιώσιμη ανάπτυξη», που θέτει στο κέντρο της και το κοινό καλό. Το πώς θα πραγματοποιηθεί η πρώτη μέσω των ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας), υπό ποιες προϋποθέσεις, με τι κόστος και με τι τελικό κέρδος για τη χώρα, αλλά και για τους κύριους επενδυτές είναι τα βασικά ερωτήματα.

Με φόβο πως θα προδώσουμε το φινάλε αλλά και με τη σιγουριά ότι το σασπένς δεν θα χαθεί, καθώς οι λεπτομέρειες είναι ανατριχιαστικές, για την περίπτωση των ανεμογεννητριών της Μάνης, την οποία εξετάζουμε αυτή τη φορά, ισχύουν τα εξής: Κατ’ αρχάς το δίκτυο στην Πελοπόννησο είναι κορεσμένο, με έγγραφα από ΔΕΗ και ΑΔΜΗΕ (Ανεξάρτητος Διαχειριστής Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας) ήδη από το 2008. Αρα το ρεύμα που παράγουν οι ανεμογεννήτριες δύσκολα και κατά μικρό μόνο μέρος μπορεί να παροχετευτεί στο δίκτυο. Ούτε μπορεί να αποθηκευτεί ούτε συμφέρει (λόγω απωλειών) η εξαγωγή στο εξωτερικό. Επιπλέον, τα κέρδη για τις εταιρείες με τις ανεμογεννήτριες είναι τεράστια και το ρίσκο της επένδυσης σχεδόν μηδενικό. Ακριβώς γιατί αυτά τα κέρδη προέρχονται από επιδοτήσεις αλλά και κάθε μήνα από τον λογαριασμό της ΔΕΗ, που πληρώνει ο Ελληνας πολίτης. Τα χρήματα αυτά πάνε κατευθείαν στον πάροχο, δηλαδή στις ιδιωτικές εταιρείες κατασκευής ανεμογεννητριών. Και ακόμη δεν έχουμε αναφερθεί στο περιβαλλοντικό κόστος του έργου, ούτε στο τι επιπτώσεις θα έχει στην αλλαγή της τοπιοδομής, ειδικά στη Μάνη, που φέρει πολύ ασυνήθιστα χαρακτηριστικά τοπίου και αμέτρητα αρχαιολογικά (νεότερα και παλαιότερα, προϊστορικά και βυζαντινά) μνημεία.

 
 
Ωστόσο, τόσο το ΚΑΣ όσο και το υπουργείο Πολιτισμού γνωμοδότησαν υπέρ του έργου, σε αντίθεση με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λακωνίας, αλλά και τους επιθεωρητές Περιβάλλοντος και το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας που σταμάτησαν (έστω και προσωρινά) τη συνέχισή του για τους μήνες Μάιο-Ιούνιο 2017. Επειτα από εκτεταμένες διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις επιστημονικών, περιβαλλοντικών και κοινωνικών φορέων, το θέμα έχει πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης, με προγραμματισμένη συνεδρίαση του ΣτΕ εντός της χρονιάς.

Ο λόγος στους επιστήμονες

Η «Εφ.Συν.» ήρθε σε επαφή με καθηγητές Πανεπιστημίου ζητώντας την εμπεριστατωμένη άποψή τους για το τι ακριβώς συμβαίνει με τις ανεμογεννήτριες:
«Η μέγιστη ισχύς των 11 GW, που δίνει ο ΑΔΜΗΕ για τη ζήτηση της ηλεκτρικής ενέργειας, μπορεί να καλυφθεί με λιγότερες από 4.000 ανεμογεννήτριες, ισχύος 3 MW η καθεμία.
Είναι, ωστόσο, προτιμότερο να εγκατασταθούν ανεμογεννήτριες σύγχρονης τεχνολογίας, μικρότερης μεν ισχύος, αλλά με άλλα πλεονεκτήματα: δεν στηρίζονται σε πυλώνες ύψους 80 ή 100 μέτρων αλλά πολύ χαμηλότερους, ούτε φέρουν έλικες.
Συγκεκριμένα, το περιστρεφόμενο τμήμα τους έχει σχήμα παρόμοιο με αυτό που έχουν οι περιστρεφόμενες απολήξεις των οικιακών καπνοδόχων.
Με τον τρόπο αυτό και μικρότερη οπτική όχληση προκαλείται και μειώνονται αισθητά οι όποιες πιθανότητες αρνητικών επιδράσεων στους μόνιμους ή περαστικούς (αποδημητικούς) πληθυσμούς πουλιών.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να λαμβάνεται πρόνοια για τη λειτουργία επιπλέον μονάδων σταθερής παροχής ισχύος (όπως η παραγωγή ρεύματος από λιγνίτη), ώστε να εξισορροπούνται οι στοχαστικού τύπου αυξομειώσεις που παρουσιάζει η παραγωγή των ΑΠΕ».

Αντιφάσεις

Ενώ η Εφορεία Αρχαιοτήτων Λακωνίας έβγαλε αρνητική γνωμοδότηση στην κατασκευή των συγκεκριμένων ανεμογεννητριών και η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων (ΣΕΑ) συμπαραστέκεται στην Επιτροπή Αγώνων 30 μανιάτικων συλλόγων ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών βιομηχανικού τύπου στη μανιάτικη χερσόνησο με σχετικό ψήφισμα, το ΚΑΣ (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο) γνωμοδότησε θετικά, με τη θετική ψήφο της προέδρου (και γεν. γραμματέα ΥΠΠΟΑ) Μαρίας Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη. Μάλιστα, η αρχαιολόγος κ. Αδάμ-Βελένη είπε χαρακτηριστικά (σύμφωνα με τα πρακτικά της συνεδρίασης του ΚΑΣ για το θέμα, τον Φεβρουάριο)
«Δεν καταλαβαίνω γιατί πια βλέπουμε τόσο αρνητικά την ανεμογεννήτρια. Με την έγκρισή μας εμείς απλά θα προσθέσουμε ένα ακόμη μνημείο γιατί και η ανεμογεννήτρια αυτό είναι: ένα μνημείο της εποχής μας... Ας το δούμε έτσι και ας το αποδεχτούμε».
► Οι επιθεωρητές Περιβάλλοντος (Ανεξάρτητη Αρχή) κατάφεραν και σταμάτησαν προσωρινά τα έργα, με τη σύμφωνη γνώμη του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, καθώς έκριναν πως   «έχουν παρανόμως ξεκινήσει χωματουργικές εργασίες (εκσκαφές-εκβραχισμοί) για την κατασκευή των έργων, καθώς επίσης έχει κατασκευασθεί πλησίον του οικισμού “Δρύαλος” δρόμος άνευ σχετικής αδείας». Και πως ενώ δεν πρέπει να γίνονται εργασίες κατά την αναπαραγωγική περίοδο Μαρτίου-Ιουνίου (σ.σ. η Μάνη είναι καταφύγιο αλλά και πέρασμα σπάνιων πουλιών), η Εφορεία Αρχαιοτήτων Λακωνίας, σύμφωνα με δικό της έγγραφο, επιβλέπει τα έργα αυτά που έχουν ξεκινήσει από τις 7 Απριλίου 2017. Η εν λόγω Εφορεία υποστηρίζει πως έλαβε προφορική άδεια από το ΥΠΠΟΑ για να στείλει εργατοτεχνίτη να επιβλέπει τα έργα. Δουλειά του είναι να επιβλέπει αν γίνονται τυχόν παρασπονδίες από την εταιρεία, ενώ την ίδια στιγμή πληρώνεται από την ίδια την εταιρεία την οποία ελέγχει!

 ► Το υπουργείο Πολιτισμού, παρ’ όλα τα παραπάνω, έχει γνωμοδοτήσει θετικά ως προς τη συνέχιση των εργασιών. Η υπουργός κ. Κονιόρδου μάς είπε κατ’ αρχάς πως ποτέ δεν έδωσε προφορική άδεια, όπως είχε ισχυριστεί η Εφορεία Λακωνίας. «Ζήτησα στην κ. Πάντου (σ.σ. έφορος Αρχαιοτήτων Λακωνίας) να κάνει αυτοψία εκ νέου. Το έργο παρακολουθείται. Οι ανεμογεννήτριες ήταν πάρα πολλές, αλλά ο αριθμός τους έχει μειωθεί». Υποστήριξε πως «οι αποστάσεις από τα μνημεία και από τα χωριά είναι πολύ μεγάλες, οπότε δεν ενοχλούν», αν και υπάρχουν σχετικές φωτογραφίες που φανερώνουν πώς θα είναι ορατές απ’ όλη τη Μάνη.
«Είμαστε βέβαια σε επιφυλακή για το μέλλον, καθώς ήδη έχει γίνει μια παράβαση», συνέχισε.
Σε αντίθεση με το πόρισμα των επιθεωρητών Περιβάλλοντος, η ίδια είπε απλά πως «ανοίχτηκε μεν ένας δρόμος παράνομα, αν και το μόνο που έγινε είναι πως προστέθηκαν άλλες δύο στροφές, ως συνέχεια άλλου δρόμου, παλαιότερου. Αυτές τις εργασίες σταμάτησαν οι επιθεωρητές Περιβάλλοντος, παρ’ όλο που ο δρόμος δεν φαίνεται από πουθενά».
Ο δρόμος που ανοίχτηκε με τις εκβραχώσεις, παράνομα, σύμφωνα με τους επιθεωρητές Περιβάλλοντος | 
  
Τέλος, χαρακτήρισε τις ανεμογεννήτριες «σύγχρονους ανεμόμυλους. Οχι φυσικά σε θέμα μεγέθους αλλά χρήσης», κάτι που ως έκφραση έχει χρησιμοποιηθεί (τυχαία;) από τις ίδιες τις ενδιαφερόμενες εταιρείες. Οσο για την καταστροφή μνημείων και τοπίου απάντησε:
«Ολη η Ελλάδα είναι ένα αρχαίο μνημείο. Οπότε τι; Να μη βάλουμε καμία ανεμογεννήτρια πουθενά;
Αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι να γίνει αυτό που έχει γίνει στη Γερμανία, όπου οι πολίτες έχουν ιδρύσει γύρω στους 2.500 συνεταιρισμούς που διαχειρίζονται το όφελος από τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας και έτσι παίρνουν οι ίδιοι τα οφέλη».
► Οι ανεμογεννήτριες αυτές στο σύνολό τους (η ΡΑΕ, βάσει του αιολικού δυναμικού, ορίζει ως μέγιστο επιτρεπτό αριθμό τις 346!) είναι ορατές από όλη τη Μάνη, δηλαδή από έναν τόπο με 96 κηρυγμένους παραδοσιακούς οικισμούς, κάστρα, 700 βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία, σπήλαια και αρχαία κατάλοιπα. Αν λάβουμε υπ’ όψη μας πως για τη Μάνη ισχύει προστατευτική νομοθεσία που απαγορεύει στον απλό πολίτη και επιχειρηματία ακόμα και τα αλουμινένια παράθυρα, καταλαβαίνουμε πως τα αλουμίνια στα παράθυρα είναι πιο «επικίνδυνα» για το τοπίο απ’ ό,τι οι ανεμογεννήτριες.

Ο λιγνίτης

Αν και φαινομενικά ακούγεται οξύμωρο οικολογικές κινήσεις να έρχονται σε αντίθεση με τις ΑΠΕ, η εξήγηση έρχεται από τους ίδιους: «Δεν λέμε όχι στη χρήση λιγνίτη, αρκεί να γίνει με αρτιότερο εξοπλισμό, που να παράγει λιγότερους ρύπους, να μειώνει τις απώλειες και συνακόλουθα να μειώνονται η κατανάλωση και η εξόρυξη λιγνίτη. Ετσι, ούτε οι εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά τους (είναι περίπου 10.000 οικογένειες) ούτε θα χαθεί μια εγχώρια πηγή ενέργειας. Αν κάποια από τα χρήματα που πηγαίνουν στις επιδοτήσεις για τα αιολικά πάρκα πήγαιναν στο να εκσυγχρονιστεί το ήδη υπάρχον σύστημα, οι βλαβερές επιπτώσεις για τον άνθρωπο και το περιβάλλον θα ήταν ελάχιστες. Μην ξεχνάμε πως ο αποκλειστικός μας προμηθευτής σε αιολικά, η Γερμανία, δεν έχει μειώσει στο ελάχιστο την παραγωγή λιγνίτη. Εκσυγχρονίζει, όμως, τις μονάδες παραγωγής, ώστε να ρυπαίνουν λιγότερο», απαντά ο κ. Κοττέας.

«Φυσικά, δεν είμαστε ούτε ενάντια στην εγκατάσταση ΑΠΕ. Αλλά δυστυχώς στη χώρα μας δεν γίνεται με οργανωμένο τρόπο. 
Οποιος προλάβει, βάζει γιγάντιες πηγές παραγωγής ενέργειας, οι οποίες δεν μπορούν να απορροφηθούν από το δίκτυο, με αποτέλεσμα αυτό να τίθεται σε κίνδυνο. 
Το δίκτυο στην Πελοπόννησο είναι ήδη κορεσμένο (σύμφωνα με επίσημα στοιχεία από το 2008).
Επιπλέον δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ανεμογεννήτριες είναι πηγές τυχαίας, στοχαστικής φύσης: όταν φυσάει, παράγουν ρεύμα όλες μαζί, όταν έχει άπνοια δεν παράγουν τίποτα.
Παρ’ όλα αυτά, οι αδειοδοτήσεις των ΑΠΕ συνεχίζονταν και συνεχίζονται. 
Η προσθήκη νέων μονάδων δεν προσφέρει κάτι, ίσα ίσα προξενεί προβλήματα, καθώς το δίκτυο για να αυτοπροστατευθεί, κλείνει τους διακόπτες, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα όπως το περσινό μπλακάουτ στη Ρόδο (Μάρτιος 2016), που έμειναν δύο μέρες χωρίς ρεύμα, καθώς το δίκτυο τινάχτηκε στον αέρα. 
Ούτε μπορεί να εξαχθεί στο εξωτερικό: οι απώλειες λόγω μεταφοράς σε μακρινές αποστάσεις αυξάνονται, οπότε ανεβαίνει το κόστος, άρα ως προϊόν δεν είναι ανταγωνιστικό.
Αυτό που είχε πει ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Τατούλης το 2012 ότι "θα γίνουμε Σαουδική Αραβία της Ευρώπης και θα εξάγουμε ρεύμα", απλά δεν μπορεί να γίνει. 
Για παρόμοιους λόγους εγκαταλείφθηκε, και επίσημα πλέον, και το περίφημο πρόγραμμα «Ηλιος», αφού όμως αγοράσαμε από τους Γερμανούς μεγάλης αξίας φωτοβολταϊκά».
Εγγραφα για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην Μάνη
(Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε τα έγγραφα σε μεγέθυνση) 

 Τελευταίες εξελίξεις: Ενώ ο υπουργός Περιβάλλοντος, Γ. Σταθάκης, έχει εξαγγείλει «νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, το οποίο θα επιλύσει χρόνια προβλήματα, με έμφαση στην περιβαλλοντική προστασία» και ενώ οι επιθεωρητές Περιβάλλοντος έχουν σταματήσει τις εργασίες στη Μάνη έως τα τέλη Ιουνίου, η Γενική Διεύθυνση Περιβαλλοντικής Πολιτικής μόλις εξέδωσε έγγραφο, σύμφωνα με το οποίο έχουν αλλάξει λέξεις όσον αφορά τους περιβαλλοντικούς όρους κατασκευής αυτών των έργων, ώστε να επωφελούνται οι εταιρείες κατασκευής. Αναρωτιόμαστε ποια είναι η στάση του αρμόδιου υπουργού απέναντι σε αυτές τις «ερμηνείες/αλλαγές». (Δείτε τα 2 τελευταία έγγραφα). Το θέμα θα λάβει συνέχεια.

Το χρονικό των αιολικών πάρκων στη Μάνη

Τον Μάρτιο του 2012 αδειοδοτήθηκε η κατασκευή 48 ανεμογεννητριών στη χερσόνησο της Μάνης, που συμπεριλαμβάνεται στις περιοχές NATURA. Λίγο μετά (τυχαία άραγε;), τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, η ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας), με σχετικό έγγραφο, αποφάσισε τον χαρακτηρισμό όλης της Πελοποννήσου ως περιοχής με κορεσμένο δίκτυο για απορρόφηση ισχύος από σταθμούς ΑΠΕ και μάλιστα συμπλήρωσε πως μόνο η ενέργεια από τις εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών που ήδη υπήρχαν στην περιοχή αρκούσε για την υπερκάλυψη των αναγκών. Στις 11 Αυγούστου 2012, κάτοικοι της Μάνης συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της Αρεόπολης ενάντια στην εγκατάσταση των ανεμογεννητριών, με κεντρικό σύνθημα «αυτό το έγκλημα δεν θα το επιτρέψουμε». Χαρακτηριστική είναι η στάση του δημάρχου Ανατολικής Μάνης, Πέτρου Ανδρεάκου, ο οποίος έχει εκλεγεί με συντριπτικό ποσοστό (ήταν και ο μόνος υποψήφιος, υποστηρικτής τής τότε κυβέρνησης Σαμαρά), που δεν επέτρεψε να γίνει η εκδήλωση στο κέντρο της πλατείας. Μάλιστα, σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα:

«... ο ίδιος και δικοί του άνθρωποι είχαν σταθεί και έλεγχαν ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει στην πλατεία, με τους ενδιαφερόμενους κατοίκους να φοβούνται να παρακολουθήσουν την εκδήλωση.
Στη Μέσα Μάνη ζουν γύρω στις 500 οικογένειες. Αντιλαμβάνεστε τι εξουσία μπορεί να ασκήσει ο δήμαρχος, όταν μπορεί να διορίζει γύρω στους 400 εποχικούς υπαλλήλους.
Η Μάνη ζει μια διπλή εξαθλίωση. Είναι μια περιοχή άγονη, μη αγροτική, με ελάχιστους πλέον νέους και μόνο έσοδο το λάδι, που όμως δεν έχει παραγωγή όπως ένα ελαιόδεντρο στον κάμπο της Καλαμάτας.
Δεν υπάρχουν καν δρόμοι και τρόπος για να συλλεχθεί ο καρπός. Ωστόσο, δρόμους παράνομους στα βουνά για να πάνε τα μηχανήματα για τις ανεμογεννήτριες ανοίγουν.
Αυτοί οι δρόμοι συνήθως αξιοποιούνται αργότερα για την παράνομη ρίψη σκουπιδιών, για λαθροθηρία ή για παράνομα λατομεία - καθώς η Μάνη είναι γεμάτη πύργους που χρειάζονται την πέτρα. Και κανένας από αυτούς τους δρόμους δεν έχει άδεια».

Πράσινη ανάπτυξη ή πράσσειν άλογα;

Ο ευρωπαϊκός στόχος της Ελλάδας είναι το 18% της ενέργειας να παράγεται από ΑΠΕ έως το 2020. Η Ελλάδα τον έχει ήδη ξεπεράσει, τη στιγμή που χώρες όπως η Γερμανία αργούν ακόμη, βάζοντας τις ανεμογεννήτριες σε πεδιάδες. Στη χώρα μας προτιμώνται ορεινοί όγκοι, καθώς είναι φτηνότεροι. Στη Μάνη, για παράδειγμα, ο χώρος στον οποίο θα εγκατασταθεί το αιολικό πάρκο παραχωρείται δωρεάν από το ελληνικό Δημόσιο, καθώς είναι βουνοκορφές. Επιπλέον, οι ανεμογεννήτριες είναι δεκάδων μέτρων. Στη Μάνη θα έχουν ύψος πυλώνα 80 μέτρα και με το άνοιγμα της φτερωτής θα φτάνουν στα 100 μ. ύψος - όσο ένα 30ώροφο κτίριο! Συμβαίνει, όμως, ώστε να αυξάνεται το κόστος κατασκευής: τα υλικά είναι σχεδόν όλα εισαγόμενα σε ποσοστό 90% από γερμανικές εταιρείες, όπως οι REPOWER και ENERGON, και τη VESTAS που είναι δανέζικη.

 «Οχι μόνο χαλάει το τοπίο, ειδικά στη Μάνη, η οποία διαθέτει προϊστορικούς οικισμούς, "αχρονικούς" τούς χαρακτήρισε ο σπουδαίος Μανώλης Κορρές κατά τη σχετική συνεδρίαση του ΚΑΣ (ο ίδιος είναι αντίθετος με το έργο), με μονοπάτια εξαιρετικής ομορφιάς και είναι απάτητη από τον άνθρωπο -οι οικισμοί αποτελούν και το 80% των παραδοσιακών οικισμών στην Ελλάδα-, αλλά αυτό συμβαίνει με τρόπο ανεπανόρθωτο», μας εξηγεί ο Κυριάκος Κοττέας, πρόεδρος της Οικολογικής Πολιτιστικής Κίνησης Μάνης.
«Επιπλέον, οι εταιρείες κατασκευής επιδοτούνται σχεδόν στο 100% για τα αιολικά πάρκα.
Συγκεκριμένα, το ένα από τα δύο αιολικά πάρκα που πρόκειται να εγκατασταθούν στη Μάνη με 22 ανεμογεννήτριες θα κοστίζει στον τελικό καταναλωτή 14 εκατ. ευρώ τον χρόνο, κάτι παραπάνω από 1 εκατ. ευρώ τον μήνα (μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ - ειδικό τέλος ΕΤΜΕΑΡ), για 20, ίσως και 25 χρόνια, αν πάρουν παράταση.
Μάλιστα, μέσω των υπερτιμολογήσεων οι επιδοτήσεις δεν καλύπτουν το 40-50% της επένδυσης, αλλά κάποιες φορές ξεπερνούν και το 100%.
Μιλάμε δηλαδή για μια επένδυση σχεδόν μηδενικού ρίσκου, για κάτι που τελικά δεν χρησιμοποιούμε, καθώς η διείσδυση αυτών των μονάδων είναι πολύ μικρή.
Η αλλαγή που έγινε από τον Αύγουστο του 2016 δεν άλλαξε πολύ αυτό το τοπίο.
Οι μεγάλες εταιρείες συνεχίζουν να επιδοτούνται για την επόμενη 20ετία.
Επίσης με τον ίδιο νόμο μεταφέρεται στους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας (με κυρίαρχη τη ΔΕΗ) ένα μέρος του κόστους αποζημίωσης των ΑΠΕ, χωρίς να χρειαστεί να αυξηθεί εκ νέου το ΕΤΜΕΑΡ.
Επί της ουσίας θα φουσκώσει ο λογαριασμός της ΔΕΗ εξαιτίας των επιδοτήσεων των ΑΠΕ, αλλά ο καταναλωτής δεν θα το βλέπει...».

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Η ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ ξεσκεπάζει το ...κατασκεύασμα που λέγεται "κλιματική αλλαγή"...!!!


Το κατάντημα μιας προκλητικά κρατικοδίαιτης συνδικαλιστικής συντεχνίας 
ή όταν η ανοησία των "Φωτόπουλων" δεν έχει τέλος...
Διαβάστε και φρίξτε:
Η ΓΕΝΟΠ για την ημέρα περιβάλλοντος – Μήπως η αποχώρηση των ΗΠΑ από την συμφωνία των Παρισίων, ξεσκεπάζει το "κατασκεύασμα" που λέγεται "κλιματική αλλαγή";
Υποστηρίζοντας και επιμένοντας, προφανώς, στην άποψή του ότι η κλιματική αλλαγή είναι απλά μια «κινεζική συνωμοσία», ο Τραμπ -τέσσερις μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του- ανακοινώνει ότι οι ΗΠΑ διακόπτουν την εφαρμογή των μη δεσμευτικών όρων της συνθήκης για την κλιματική αλλαγή και τερματίζουν τη συνδρομή τους στο Πράσινο Ταμείο για το Κλίμα. 
Ενάμιση χρόνο μετά την υπογραφή της συμφωνίας, μία υπερδύναμη, οι ΗΠΑ (ένα από τα κράτη και συγκεκριμένα το δεύτερο κράτος με τους πιο υψηλούς ρύπους) αφήνουν τα υπόλοιπα 195 έθνη να συνεχίσουν το κοινό σχέδιο δράσης, που «εμπνεύστηκαν» κάποιοι προκειμένου να …επιτύχουν το τέλος της εποχής των ορυκτών καυσίμων. 
Εκτός από το γεγονός ότι η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία δημιουργεί -εκ των πραγμάτων- πλέον ένα νέο σκηνικό και αλλάζει τα δεδομένα, πολλά είναι και τα ερωτήματα που εγείρει (ως προς τα όσα έχουν προηγηθεί) ενώ δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι, ταυτόχρονα, αποτελεί μία κίνηση η οποία μάλλον έρχεται να επιβεβαιώσει κάποια πράγματα. 
Αλήθεια, μετά από την εξέλιξη αυτή, ποιο μπορεί να είναι το προφανές: α) ότι πίσω από τον μύθο της κλιματικής αλλαγής βρίσκονται τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και συγκεκριμένες βιομηχανίες που προωθούν φιλοσοφίες, εκστρατείες, «λογικές» και προπαγανδίζουν υπέρ της κλιματικής αλλαγής, με προφανή στόχο να αποκομίσουν κέρδη ή β) το ότι μία υπερδύναμη όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μπορεί να αδιαφορεί τόσο πολύ για το μέλλον και να είναι τόσο «αναίσθητη» αδιαφορώντας για κάτι δήθεν «τόσο τραγικό» όσο το «κατασκεύασμα» της κλιματικής αλλαγής; 
Σήμερα, όταν αναφέρουμε την λέξη «περιβάλλον», συνειρμικά σκεφτόμαστε «κλιματική αλλαγή» και «υπερθέρμανση του πλανήτη», την ίδια ώρα που η αλλαγή του κλίματος αποτελεί ένα ισχυρό πολιτικό και οικονομικό ζήτημα στα χέρια αυτών που διαμορφώνουν τις πολιτικές και που στο όνομα των «πράσινων χαρτοφυλακίων» εφεύραν την «πράσινη οικονομία». 
Θα ήταν αφέλεια να σκεφθεί κάποιος ότι η κίνηση του Προέδρου των ΗΠΑ είναι ατυχής ή τυχαία ή άστοχη ή άτοπη. Μάλλον το αντίθετο. Και στοχευμένη είναι και καθόλου τυχαία και μάλλον είναι ένα βήμα στο οποίο θα προστεθούν πολλά ακόμα βήματα και που όσο  περνούν τα χρόνια τόσο θα έρχονται να αποδείξουν ότι οι υποψίες και οι αρχικές εκτιμήσεις για την καλοστημένη μηχανή της κλιματικής αλλαγής και την απάτη των μεγάλων συμφερόντων στις πλάτες των περισσότερο αδυνάτων, έχουν ισχυρή βάση και μία πολύ δυνατή δόση αντικειμενικότητας. 
Προς επίρρωση των καταστάσεων αξίζει να αναφερθεί ότι ούτε μπορεί να ήταν τυχαίο το γεγονός ότι η συμφωνία για την κλιματική αλλαγή (συμφωνία των Παρισίων) επετεύχθη μετά από μία εικοσαετία αδιέξοδων συναντήσεων. Σαν πολύ δεν είναι για κάτι τόσο τραγικό και τρομακτικό; (ο σοφός λαός λέει ότι «όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά»). Φαίνεται όμως ότι «η φωνή των συμφερόντων», με το πέρασμα των ετών, μεγάλωσε και έτσι τελικώς τα κατάφερε να επιβληθεί. 
Κάπως έτσι, μπήκε σε εφαρμογή μία συμφωνία που αποτελεί ένα σχέδιο δράσης για τη συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη «αρκετά κάτω» από τους 2°C, με…. κόστος που το φόρτωσαν στις πλάτες των ορυκτών καυσίμων γιατί «έτσι τους συνέφερε». 
Την ίδια ώρα, σκαρφίστηκαν και συνέταξαν οδηγίες και επέβαλλαν δεσμεύσεις που αναγκάζουν την συμμόρφωση σε καθεστώτα που αυτή τη στιγμή π.χ επιβάλλουν παύση λειτουργίας των ορυχείων, απόσυρση μονάδων της ΔΕΗ με μία «βίαιη» διαδικασία και πολλαπλές αρνητικές και καταστροφικές συνέπειες τις οποίες, διαχρονικά, έχουμε εκθέσει και για τις οποίες διεξάγουμε έναν διαχρονικό αγώνα προκειμένου να τις αποτρέψουμε.  
Τέλος, δεν είναι δυνατόν να ξεχάσει κανείς την μηχανορραφία που σκαρφίστηκαν και βάπτισαν ΕΤΜΕΑΡ, το οποίο ως γνωστόν είναι η αποζημίωση των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), είναι η συνεισφορά όλων μας στη μείωση εκπομπών αερίων ρύπων μέσω προώθησης των ΑΠΕ. 
Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ έχει πολλές φορές υποστηρίξει και αποδείξει την ευαισθησία της για την προστασία του περιβάλλοντος. Μία ευαισθησία δεδομένη, διακηρυγμένη και σαφής. Άλλο τόσο σαφής είναι η θέση εκείνη που μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους ότι «ο πλανήτης και η χώρα μας έχουν ανάγκη από την Πράσινη Ανάπλαση και όχι από την «πράσινη ανάπτυξη» που είναι «καθαρό» δημιούργημα των συμφερόντων.

Πηγή: 
ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

Κλιματική αλλαγή: Δεν είναι μύθος, δεν είναι απάτη, δεν είναι συνωμοσία

Η τεράστια ρωγμή 12 χιλιομέτρων κατά μήκος του παγετώνα Larsen C της Ανταρκτικής αυξάνεται σταθερά, και όταν αποκολληθεί, το παγόβουνο που θα προκύψει θα έχει μέγεθος περίπου 5.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, καθιστώντας το πιθανότατα το μεγαλύτερο παγόβουνο που έχει καταγραφεί ποτέ.

Δεν είναι μύθος, δεν είναι απάτη, δεν είναι συνωμοσία. Αυτό λένε οι επιστήμονες για την κλιματική αλλαγή. Με αφορμή την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποχωρήσουν οι ΗΠΑ από τη συμφωνία για το κλίμα, ας θυμηθούμε τα γεγονότα, που κάνουν την κλιματική αλλαγή, πραγματική απειλή, με οδηγό το National Geographic... 
1. Ο πλανήτης υπερθερμαίνεται 

Η θερμοκρασία της γης μπορεί να αυξάνεται ή να μειώνεται από χρονιά σε χρονιά αλλά τα τελευταία 50 χρόνια έχει αυξηθεί πάρα πολύ. Η ζέστη το 2016 έσπασε το ιστορικό της ρεκόρ. Αυτό ήταν το… 2015. Που με τη σειρά του έσπασε το ρεκόρ του 2014. 
Την περασμένη χρονιά η παγκόσμια μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της γης - σύμφωνα με μετρήσεις από χιλιάδες μετεωρολογικούς σταθμούς σε όλο τον πλανήτη, σημαδούρες και πλοία - ήταν 1.69 βαθμούς Φαρενάιτ υψηλότερη από το μέσο όρο του 20ου αιώνα. Οι δορυφόροι επίσης κατέγραψαν μια καθαρά αυξητική τάση της θερμοκρασίας. 
2. Ευθυνόμαστε εμείς 
Το διοξείδιο του άνθρακα θερμαίνει τον πλανήτη και έχουμε αυξήσει το ποσοστό του στην ατμόσφαιρα περίπου κατά 50% σε σχέση με το 1960. 
Το φαινόμενο Ελ Νίνιο (μεγάλη αύξηση της θερμοκρασίας - έως και 3 βαθμούς Κελσίου - του νερού στον Ειρηνικό Ωκεανό, κοντά στον Ισημερινό, σε έκταση μιας μεγάλης χώρας) συνετέλεσε στην αύξηση της θερμοκρασίας πέρσι, καθώς προσωρινά απελευθέρωνε θερμότητα από τον Ειρηνικό. Αλλά κανένα φυσικό φαινόμενο δεν εξηγεί την αυξητική τάση της θερμοκρασίας κατά τα τελευταία πενήντα χρόνια. 
Η απόδοση του Ήλιου αυξομειώνεται κάθε έντεκα χρόνια, οι σποραδικές εκρήξεις των ηφαιστείων κρυώνουν τον πλανήτη. Μόνο το διοξείδιο του άνθρακα και τα άλλα αέρια που απελευθερώνονται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες και συμβάλουν στην ανάπτυξη του φαινομένου του θερμοκηπίου αυξάνονται σταθερά, δημιουργώντας ένα παχύ στρώμα που εγκλωβίζει τη θερμότητα στην επιφάνεια της Γης. 
3. Είμαστε σίγουροι 
Περισσότεροι από 9 στους 10 επιστήμονες συμφωνούν: Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα είναι ο βασικός λόγος της υπερθέρμανσης του πλανήτη. 
Ξέρουμε για το φαινόμενο του θερμοκηπίου από το 1800. Ο Σουηδός φυσικός Σβάντε Αρχένιους είχε μάλιστα προβλέψει το 1896 ότι το διοξείδιο του άνθρακα από την καύση του κάρβουνου θα θέρμαινε τον πλανήτη. 
Το είδε σαν κάτι θετικό - και το πόσο αρνητικό θα καταλήξει να είναι ακόμη αποτελεί θέμα συζήτησης. Αλλά είναι αληθινό και είναι επικίνδυνο. 
4. Ο πάγος λιώνει γρήγορα
Ο πάγος στον Αρκτικό Ωκεανό μειώνεται και οι παγετώνες υποχωρούν σε παγκόσμιο επίπεδο. Η στάθμη των θαλασσών μπορεί να αυξηθεί κατά τρία πόδια ή και περισσότερο μέχρι το 2100. Ο Αρκτικός έχει θερμανθεί περισσότερο από τον υπόλοιπο πλανήτη και ο πάγος του έχει λεπτύνει κι έχει συρρικνωθεί. Τον περασμένο Σεπτέμβρη, στο τέλος της καλοκαιρινής περιόδου του λιωσίματος των πάγων, η έκταση τους ήταν περίπου 825,000 τετραγωνικά μίλια μικρότερη από τον - για πολύ μακρύ διάστημα - μέσο όρο. Μια απώλεια αντίστοιχη με αυτή του μεγέθους της Αλάσκα και της Καλιφόρνια μαζί. Αυτή η απώλεια επιταχύνει την θέρμανση καθώς το φως του ήλιου απορροφάται από τον σκοτεινό ωκεανό αντί να αντανακλάται στο διάστημα από τον πάγο. 
Το λιώσιμο των πάγων της θάλασσας δεν αυξάνει τη στάθμη της - οι πάγοι βρίσκονται ήδη μέσα σε αυτή - αλλά το λιώσιμο των πάγων της ξηράς την αυξάνει. Τα παγόβουνα υποχωρούν σε παγκόσμιο επίπεδο. Η συνολική αύξηση της στάθμης της θάλασσας κατά οκτώ ή εννέα ίντσες από το 1900 έχει συμβάλει σε μια οξεία αύξηση των πλημμυρίδων κατά μήκος των ακτών. Κατά την σούπερ - καταιγίδα Σάντι, για παράδειγμα, οι πλημμύρες και οι άνεμοι προκάλεσαν ζημιές 68 εκατομμυρίων στις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ. 
Η μεγάλη απειλή είναι τα στρώματα πάγου στην Γροιλανδία και την Ανταρκτική. Κατακρατούν αρκετό πάγο, τόσο που θα μπορούσε να προκαλέσει την αύξηση της στάθμης των θαλασσών κατά 200 πόδια - κι αυτόν τον πάγο τον χάνουν. Όταν η Γη ήταν λίγο θερμότερη, 125,000 χρόνια πριν, η στάθμη της γης ήταν περίπου 20 με 30 πόδια υψηλότερη. Μια τέτοια αύξηση σήμερα θα μπορούσε να πλημμυρίσει τις παραλιακές πόλεις. 
5. Ο καιρός σπέρνει τον όλεθρο
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των καταστροφών που συνδέονται με το κλίμα είναι περισσότερες από τριπλάσιες σε σχέση με το 1980. 
Στο «μπαρμπούτι» που είναι ο καιρός μας, η κλιματική αλλαγή ρίχνει τα ζάρια. Δεν προκαλεί μια συγκεκριμένη ξηρασία ή καταιγίδα, αλλά κάνει αυτά τα φαινόμενα πιο πιθανά ή πιο έντονα - και πολύ περισσότερο στην περίπτωση των κυμάτων ζέστης. Το ασυνήθιστο κύμα ζέστης που σκότωσε περίπου 70,000 ανθρώπους στην Ευρώπη το 2003, θα έπρεπε να είναι φαινόμενο που συμβαίνει μια φορά στα 500 χρόνια. 
Στα σημερινά επίπεδα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης, έχει γίνει ένα φαινόμενο που συμβαίνει μια φορά στα 40 χρόνια, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε πέρσι. Μόνο στο Παρίσι, σύμφωνα με την εν λόγω μελέτη, η κλιματική αλλαγή προκάλεσε 506 υπερβολικούς θανάτους. Μια άλλη πρόσφατη μελέτη υποστηρίζει ότι αν αυτό συνεχιστεί ανεξέλεγκτα, στα τέλη του αιώνα, οι άνθρωποι που ζουν κατά μήκος του Περσικού Κόλπου, μπορεί να αντιμετωπίσουν πολλές ημέρες τόσο ζεστές που θα είναι επικίνδυνο να βγουν στο δρόμο. 
Και δεν είναι μόνο η ζέστη: Η υπερθέρμανση του πλανήτη δημιουργεί πρόσθετη υγρασία στην ατμόσφαιρα. Την αφαιρεί από την γη και τους ωκεανούς. Έτσι όπου δεν βρέχει, η ξηρασία γίνεται χειρότερη. Όταν βρέχει ή χιονίζει, είναι πιο πιθανό τα φαινόμενα να είναι ακραία. Θυμηθείτε τις πλημμύρες του 2016 στο Παρίσι ή το Χιούστον. Το πως η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τους τυφώνες και τους άλλους τροπικούς κυκλώνες δεν είναι τόσο βέβαιο. Αλλά με την υπερθέρμανση των ωκεανών - που είναι η ενεργειακή πηγή των καταιγίδων - μπορεί αυτά τα φαινόμενα να γίνουν πιο ακραία, ακόμη κι αν είναι πιο σπάνια. 
6. Τα είδη διαταράσσονται 
Τα ζώα και τα φυτά ήδη εξαφανίζονται από τις εκτάσεις που ζουν οι οποίες είναι πλέον πολύ θερμές. Οι εξαφανίσεις ειδών θα ακολουθήσουν. 
Το 2016 οι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι ένα συγκεκριμένο είδος ποντικιού (Bramble Cay melomys) που συναντούσαμε σε ένα χαμηλό νησί της Αυστραλίας, εξαφανίστηκε. Ήταν θύμα κλιματικών φαινομένων, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης της στάθμης της θάλασσας. Αυτή θεωρείται η πρώτη τεκμηριωμένη υπόθεση εξαφάνισης θηλαστικού που προκλήθηκε από την κλιματική αλλαγή. Σίγουρα θα ακολουθήσουν κι άλλες. 
Οι αυξημένες θερμοκρασίες καταπιέζουν μερικούς πληθυσμούς ζώων και φυτών, και οδηγούν τα είδη προς τους πόλους, αλλάζοντας τις συνήθειες μετανάστευσης και συμπεριφοράς. Πληθυσμοί πιγκουίνων Αντελιέ της Ανταρκτικής μειώνονται με γρήγορους ρυθμούς. Το ίδιο κι ένα πουλί του Αρκτικού που είναι γνωστό ως «κόκκινος κόμπος». Η μείωση των πάγων εξαναγκάζει τους θαλάσσιους ίππους κατά χιλιάδες να μετακινηθούν προς τη γη της Αλάσκας. 
Ολόκληρες περιοχές μεταλλάσσονται: αλπικά οικοσυστήματα από τα Βραχώδη Όρη έως και τις Ελβετικές Άλπεις χάνουν τις βουνοκορφές τους. Η υπερθέρμανση των ωκεανών τα περασμένα χρόνια προκάλεσε τη λεύκανση και το θάνατο πολλών κοραλλιογενών υφάλων ανά τον κόσμο. 
Θα υπάρξουν νικητές. Για τώρα, οι μεγάπτερες ή καμπούρες φάλαινες ευημερούν στο νέο, χωρίς πάγους, υδάτινο περιβάλλον της Ανταρκτικής. Οι αχινοί επίσης αποδεικνύονται ανθεκτικοί. Αλλά η κλιματική αλλαγή δεν είναι η μόνη απειλή που οι ανθρώπινοί πληθυσμοί δημιουργούν για τα άλλα είδη. Επίσης καταστρέφουμε τους φυσικούς οικότοπους. Κάποιοι πληθυσμοί θα προσαρμοστούν στις ενοχλητικές αλλαγές που συμβαίνουν στον κόσμο τους, αλλά πόσοι και για πόσο; 
7. Μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό 
Οι ανανεώσιμες, είναι οι πιο γρήγορα αναπτυσσόμενες πηγές ενέργειας. Είναι προγραμματισμένο να τριπλασιαστούν έως το 2040. 
Αν, η κλιματική αλλαγή δεν ήταν ένας σοβαρός κίνδυνος, θα υπέγραφαν 195 χώρες τη Συμφωνία του Παρισιού, δεσμευόμενες να προσπαθήσουν να συγκρατήσουν την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου; Παρότι επισκιάστηκε από την απειλή της νέας κυβέρνησης των ΗΠΑ να αποσυρθεί από αυτή, η συμφωνία συνεχίζει να υπάρχει κι αυτό είναι ένα ελπιδοφόρο σημάδι. 
Το γράφημα που ακολουθεί είναι άλλο ένα: το κόστος της ηλιακής ενέργειας πέφτει γρήγορα. Ακόμη και χωρίς το φόρο του άνθρακα οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας σύντομα θα είναι οι φθηνότερες. Σε παγκόσμιο επίπεδο υπολογίζεται ότι αποτελούν περισσότερο από το μισό του νέου δυναμικού παραγωγής το 2015. Στις ΗΠΑ, η ηλιακή ενέργεια απασχολεί περισσότερο ανθρώπινο δυναμικό από τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το αέριο μαζί. 
Όμως η αλλαγή από τα ορυκτά καύσιμα βρίσκεται ακόμη στην αρχή. Αλλά ακόμη κι αυτό μετράει. Ένας τόνος διοξειδίου που εκπέμπουμε λιώνει 32 τετραγωνικά του αρκτικού πάγου, σύμφωνα με μια μελέτη του 2016. Πράγμα που σημαίνει ότι ο μέσος Αμερικάνος, για παράδειγμα, ευθύνεται για το λιώσιμο 525 τετραγωνικών το χρόνο. Κάθε ενεργειακό κτίριο και κάθε στρέμμα δάσους που σώζεται βοηθάει, αλλά τίποτα δεν θα βοηθήσει αρκετά αν ο κόσμος δεν στραφεί σε μια ενέργεια καθαρή από άνθρακα γρήγορα. 

πηγή tvxs

Κλιματική αλλαγή: Μια παγκόσμια γενοκτονία σε εξέλιξη



Αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία για το κλίμα, την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο
Λίγο καιρό νωρίτερα, στις 10 Μαρτίου, ο Stephen O'Brien, από τη γενική γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών για ανθρωπιστικές υποθέσεις, πληροφόρησε το Συμβούλιο Ασφαλείας ότι 20 εκατομμύρια άνθρωποι σε τρεις αφρικανικές χώρες - Νιγηρία, Σομαλία και Νότιο Σουδάν - καθώς και στην Υεμένη κινδυνεύουν να πεθάνουν αν δεν τους παρασχεθεί άμεσα τροφή και ιατρική βοήθεια. «Είμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο στην ιστορία», δήλωσε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε πως «Χωρίς συντονισμένη διεθνή δράση οι άνθρωποι απλώς θα πεθάνουν λιμό ή θα υποφέρουν και θα πεθάνουν από ασθένειες».
Μεγάλους λιμούς έχει αντιμετωπίσει, βέβαια, η ανθρωπότητα αλλά ποτέ στην ιστορία σε τέτοια κλίμακα και σε τέσσερα μέρη ταυτόχρονα. Σύμφωνα με τον O'Brien, 7,3 εκατομμύρια άνθρωποι διατρέχουν κίνδυνο στην Υεμένη, 5,1 εκατομμύρια στην περιοχή της λίμνης Τσαντ της βορειοανατολικής Νιγηρίας, 5 εκατομμύρια στο Νότιο Σουδάν και 2,9 εκατομμύρια στη Σομαλία. Σε καθεμία από αυτές τις χώρες, κάποιοι θανατηφόροι συνδυασμοί πολέμου, επίμονης ξηρασίας και πολιτικής αστάθειας προκαλούν δραστικές περικοπές στα βασικά είδη διατροφής και νερού. Από τα 20 εκατομμύρια άτομα που κινδυνεύουν από θάνατο, περίπου 1,4 εκατομμύρια είναι μικρά παιδιά.
Παρά την σοβαρότητα της κρίσης, οι υπεύθυνοι των Ηνωμένων Εθνών  παραμένουν σίγουροι ότι πολλοί από αυτούς που διατρέχουν κίνδυνο μπορούν να σωθούν αν υπάρξει επαρκής τροφή και ιατρική βοήθεια εγκαίρως και τα αντιμαχόμενα μέρη επιτρέψουν στα μέλη της ανθρωπιστικής βοήθειας να προσεγγίσουν εκείνους που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη.
Συνολικά, το κόστος μιας τέτοιας παρέμβασης δεν είναι σπουδαίο: εκτιμάται ότι 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια αρκούν για να υλοποιήσουν το εν λόγω σχέδιο δράσης και θα καταφέρουν να σώσουν τους περισσότερους.
Για να έχουν αρκετό χρόνο ώστε να παραδώσουν τις επαρκείς προμήθειες, οι οι υπεύθυνοι των Ηνωμένων Εθνών ανέφεραν ότι τα χρήματα θα πρέπει να βρεθούν μέχρι τα τέλη Μαρτίου. Τώρα είναι Απρίλιος και οι διεθνείς «δωρητές» έχουν δώσει μόνο το ασήμαντο ποσό των 423 εκατομμυρίων δολαρίων - λιγότερο από το ένα δέκατο αυτού που χρειάζεται. Ενώ την ίδια στιγμή, για παράδειγμα, ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ ζήτησε την έγκριση του Κογκρέσου για αύξηση των αμερικανικών στρατιωτικών δαπανών κατά 54 δισεκατομμύρια δολάρια και εξαπέλυσε πυραύλους Tomahawk αξίας 89 εκατομμυρίων δολαρίων έναντι της αεροπορικής βάσης της Συρίας. Ταυτόχρονα, έχει προσφέρει πολύ λίγα για να μετριάσει την επερχόμενη καταστροφή σε τρεις χώρες στις οποίες έχει αναλάβει στρατιωτικές ενέργειες τα τελευταία χρόνια.
Επιπλέον, όπως και οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ υποστήριξαν η αμερικανική κυβέρνηση ανακοίνωσε τη μείωση των εισφορών της στα Ηνωμένα Έθνη κατά 40% ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζεται να στείλει επιπλέον όπλα στη Σαουδική Αραβία, τη χώρα που είναι περισσότερο υπεύθυνη για τις καταστροφικές αεροπορικές επιθέσεις στην υποδομή τροφίμων και νερού της Υεμένης. Αυτό ξεπερνά την αδιαφορία. Πρόκειται για συνέργεια στη μαζική εξόντωση, επισημαίνουν.
Όπως και πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, ο Πρόεδρος Τραμπ τρομοκρατήθηκε από εικόνες μικρών παιδιών σε κατάσταση ασφυξίας από το χημικό αέριο που χρησιμοποιήθηκε από τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις στις 4 Απριλίου. «Αυτή η επίθεση στα παιδιά χθες είχε μεγάλο αντίκτυπο σε μένα - μεγάλη επίδραση», δήλωσε ο Τραμπ στους δημοσιογράφους. «Αυτό είναι ένα φρικτό, φρικτό πράγμα». Σε απάντηση αυτών των εικόνων, ο Αμερικανός πρόεδρος διέταξε την επόμενη μέρα επίθεση πυραύλων σε μια αεροπορική βάση της Συρίας. Όμως, ο Trump δεν φαίνεται να έχει δει - ή αγνοεί - τις εικόνες μικρών παιδιών που πεθαίνουν από την εξάπλωση των λιμών στην Αφρική και την Υεμένη. Αυτά τα παιδιά προφανώς δεν αξίζουν τη συμπάθεια του Λευκού Οίκου.
Πείνα, ξηρασία και αλλαγή του κλίματος
Το ερώτημα στο οποίο νομίζω ότι όλοι θα πρέπει να ρωτήσουμε είναι το εξής: Έτσι θα είναι και ο κόσμος όταν θα πληγεί από την κλιματική αλλαγή;  Θα πεθαίνουν εκατομμύρια άνθρωποι από λιμούς, ασθένειες, θερμική προσβολή ενώ οι υπόλοιποι που ζουν σε λιγότερο εκτεθειμένες περιοχές, ουσιαστικά δεν θα κάνουν τίποτα για να αποτρέψουν την εξαφάνισή τους;
Πρώτον, ας εξετάσουμε αν οι λιμοί του 2017 είναι ένας ακόμη έγκυρος δείκτης του πώς μπορεί να μοιάζει ένας πλανήτης που άλλαξε από το κλίμα. Οι λιμοί που συνοδεύονται από εκτεταμένη πείνα έχουν συμβεί σε όλη την ανθρώπινη ιστορία. Επιπλέον, οι βίαιες ένοπλες συγκρούσεις που διεξάγονται τώρα στη Νιγηρία, τη Σομαλία, το Νότιο Σουδάν και την Υεμένη είναι τουλάχιστον εν μέρει υπεύθυνες για την εξάπλωση των λιμών. Και στις τέσσερις χώρες υπάρχουν δυνάμεις - η Boko Haram στη Νιγηρία, η al-Shabaab στη Σομαλία, οι διάφορες πολιτοφυλακές και η κυβέρνηση στο Νότιο Σουδάν και οι δυνάμεις που υποστηρίζονται από τη Σαουδική Αραβία στην Υεμένη - που παρεμβαίνουν στην παροχή βοήθειας. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διαδεδομένη λειψυδρία και η παρατεταμένη ξηρασία (αναμενόμενες συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη) συμβάλλουν σημαντικά στις καταστροφικές συνθήκες στις περισσότερες από αυτές.
Οι επιστήμονες συμφωνούν γενικά ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη μειώνει δραματικά τις βροχοπτώσεις και προκαλεί όλο και συχνότερες ξηρασίες σε μεγάλο μέρος της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Αυτό, με τη σειρά του, θα αυξήσει τις συγκρούσεις κάθε είδους και θα θέσει σε κίνδυνο τη βασική επιβίωση. Στην πρόσφατη αξιολόγηση των παγκόσμιων τάσεων το 2014, οι επιστήμονες της διάσημης Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «η γεωργία στην Αφρική θα αντιμετωπίσει σημαντικές προκλήσεις όσον αφορά την προσαρμογή στις κλιματικές αλλαγές που αναμένεται να συμβεί στα μέσα του αιώνα, Οι υψηλές θερμοκρασίες καθίστανται όλο και πιο σημαντικές». Ακόμη και το 2014, όπως πρότεινε η έκθεση, η κλιματική αλλαγή συνέβαλε ήδη στη λειψυδρία και τις συνεχιζόμενες συνθήκες ξηρασίας σε μεγάλες περιοχές της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Οι επιστημονικές μελέτες είχαν, για παράδειγμα, αποκαλύψει μια «γενική επέκταση της ερήμου και συρρίκνωσης της βλάστησης» σε αυτήν την ήπειρο. Με την πτώση των καλλιεργήσιμων εκτάσεων και των υδάτινων αποθεμάτων, οι αποδόσεις των καλλιεργειών ήταν ήδη σε παρακμή σε πολλές περιοχές, ενώ τα ποσοστά υποσιτισμού αυξάνονταν - ακριβώς οι συνθήκες που παρατηρήθηκαν σε πιο ακραίες μορφές στις περιοχές που επλήγησαν από την πείνα σήμερα.
Οι επιστήμονες γίνονται ακόμη πιο σίγουροι ότι οι ακραίες καταιγίδες και οι ακραίες ξηρασίες (ειδικά όταν συμβαίνουν ταυτόχρονα ή σε διάφορα μέρη του κόσμου) εξηγούνται από την κλιματική αλλαγή. Εάν, για παράδειγμα, ένας τύπος καταιγίδας που μπορεί κανονικά να συμβεί μόνο μια φορά κάθε εκατό χρόνια συμβαίνει δύο φορές σε μια δεκαετία και τέσσερις φορές το επόμενο, μπορείτε να είστε αρκετά σίγουροι ότι είστε σε μια νέα εποχή του κλίματος.
Αναμφισβήτητα θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος για τους επιστήμονες να προσδιορίσουν σε ποιο βαθμό οι σημερινοί λιμοί στην Αφρική και την Υεμένη είναι κυρίως προκαλούμενοι από την αλλαγή του κλίματος και σε ποιο βαθμό είναι το προϊόν πολιτικού και στρατιωτικού χάος και αταξίας. Αλλά αυτό δεν μας προσφέρει ήδη μια αίσθηση του σε τι ακριβώς κόσμο οδηγούμαστε;
Η ιστορία και οι έρευνες κοινωνικών επιστημών υποδεικνύουν ότι, καθώς οι περιβαλλοντικές συνθήκες επιδεινώνονται, οι άνθρωποι φυσικά θα «ανταγωνίζονται» στην πρόσβαση σε ζωτικά υλικά ενώ οι κυρίαρχοι του συστήματος θα εκμεταλλευτούν τέτοιες συγκρούσεις για το δικό τους όφελος. «Τα στοιχεία υποδηλώνουν μια σαφή σχέση μεταξύ επισιτιστικής ανασφάλειας και σύγκρουσης», επισημαίνει ο Ερθαριν Κους, επικεφαλής του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών.
Και είναι σίγουρα αλήθεια ότι όλοι σ 'αυτόν τον πλανήτη θα αισθανθούν τα αποτελέσματα της υπερθέρμανσης του πλανήτη με κάποιο τρόπο. Όμως, όπως και με τόσα άλλα, όσοι βρίσκονται στα κατώτερα στρώματα της κοινωνίας - οι φτωχοί, οι περιθωριοποιημένοι και εκείνοι σε χώρες που βρίσκονται ήδη ή κοντά στην άκρη - θα υποφέρουν πολύ περισσότερο (και πολύ νωρίτερα) από όσους βρίσκονται στην κορυφή και στις πιο αναπτυγμένες, πλουσιότερες χώρες.
Αρχικά, η γεωφυσική δυναμική της κλιματικής αλλαγής υπαγορεύει ότι, όταν πρόκειται για αυξημένες θερμοκρασίες και μειωμένη βροχόπτωση, οι πιο σοβαρές επιπτώσεις είναι πιθανό να γίνουν αισθητές πρώτες και χειρότερες στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, της Νότιας Ασίας, και τη Λατινική Αμερική. Έρευνα που διεξήχθη από επιστήμονες στη Νέα Ζηλανδία, την Ελβετία και τη Μεγάλη Βρετανία διαπίστωσε ότι η αύξηση του αριθμού των πολύ ζεστών ημερών είναι ήδη πιο έντονη στα τροπικά γεωγραφικά πλάτη και επηρεάζει δυσανάλογα τους φτωχούς αγρότες.
Ζώντας σε οριακά επίπεδα διαβίωσης, αυτοί οι αγρότες και οι κοινότητές τους θα είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στην ξηρασία και στην ερήμωση. Έτσι θα αναγκαστούν να επιλέγουν ολοένα και συχνότερα μεταξύ πείνας ή προσφυγιάς. Με άλλα λόγια, αν νομίζετε ότι η παγκόσμια προσφυγική κρίση είναι δραματική σήμερα, περιμένετε μερικές δεκαετίες.
Εάν θέλετε μια ιστορική αναλογία, σκεφτείτε τη μεγάλη μετανάστευση των "Okies" από το εσωτερικό των ΗΠΑ προς τις ακτές της Καλιφόρνιας στη δεκαετία του '30. Στη σημερινή εποχή της αλλαγής του κλίματος, οι μόνες διαθέσιμες κατοικίες αυτών των μεταναστών είναι πιθανό να βρεθούν σε τεράστιες και επεκτεινόμενες ακρογιαλιές (ή "ανεπίσημοι οικισμοί", όπως αποκαλούνται ευφημιστικά), οι οποίοι συχνά βρίσκονται σε πλημμυρικές εκτάσεις και σε παράκτιες περιοχές χαμηλού υψόμετρου. Καθώς όμως προχωρεί η υπερθέρμανση του πλανήτη, τα θύματα της λειψυδρίας και της απερήμωσης θα υποστούν νέα προβλήματα. Αυτά τα κύματα καταιγίδων θα καταστρέψουν τα πιο εκτεθειμένα τμήματα των παράκτιων μεγα-πόλεων στα οποία θα συγκεντρωθούν. Με άλλα λόγια, για τους ξεριζωμένους και απελπισμένους, δεν θα υπάρξει διαφυγόντα κλιματική αλλαγή. Όπως ανέφερε η τελευταία έκθεση της IPCC, «Οι φτωχοί άνθρωποι που ζουν σε αστικούς ανεπίσημους οικισμούς, από τους οποίους υπάρχουν ήδη περίπου ένα δισεκατομμύριο σε όλο τον κόσμο, είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις καιρικές και κλιματικές επιπτώσεις».
Η επιστημονική βιβλιογραφία για την αλλαγή του κλίματος δείχνει ότι η ζωή των φτωχών, των περιθωριοποιημένων και των καταπιεσμένων θα είναι η πρώτη που θα ανατραπεί από τις επιπτώσεις της υπερθέρμανσης του πλανήτη. «Οι κοινωνικά και οικονομικά μειονεκτούσες και οι περιθωριοποιημένες επηρεάζονται δυσανάλογα από τις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος και των ακραίων γεγονότων», ανέφερε η IPCC το 2014. «Η ευπάθεια είναι συχνά υψηλή μεταξύ των αυτόχθονων λαών, των γυναικών, των παιδιών, των ηλικιωμένων και των ατόμων με αναπηρίες Πολλαπλές στερήσεις που τους εμποδίζουν να διαχειρίζονται τους καθημερινούς κινδύνους και τους κραδασμούς». Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτοί είναι και οι λιγότερο υπεύθυνοι για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη.
Στο πλαίσιο αυτό, ας εξετάσουμε τις ηθικές συνέπειες της αδράνειας στην κλιματική αλλαγή. Μάλιστα, η κλιματική αλλαγή συμβαίνει πολύ γρήγορα ώστε να μπορέσουν όλες οι ανθρώπινες κοινωνίες να προσαρμοστούν με επιτυχία. Αν δεν αναληφθούν τεράστιες προσπάθειες τώρα για να σταματήσουν οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, όσοι ζουν σε λιγότερο εύπορες κοινωνίες μπορούν να περιμένουν να υποφέρουν από ακραίες πλημμύρες, ξηρασία, πείνα, ασθένειες και θάνατο.
Η συντριπτική πλειοψηφία των επιστημόνων παγκοσμίως συμφωνεί ότι οποιαδήποτε αύξηση των μέσων παγκόσμιων θερμοκρασιών που υπερβαίνει τους 2 βαθμούς Κελσίου (3.6 βαθμούς Φαρενάιτ) πάνω από την προ-βιομηχανική εποχή - ορισμένοι επιλέγουν αύξηση όχι μεγαλύτερη από 1,5 βαθμούς Κελσίου - θα αλλάξουν το παγκόσμιο κλίμα, προκαλώντας συγκλονιστικό χάος και δυστυχία. Μέχρι στιγμής, ο κόσμος έχει θερμανθεί τουλάχιστον έναν από αυτούς τους δύο βαθμούς, και αν δεν σταματήσουμε να καίμε τα ορυκτά καύσιμα, το επίπεδο 1,5 βαθμού πιθανότατα θα επιτευχθεί στο όχι πολύ μακρινό μέλλον.
Με άλλα λόγια, σκεφτείτε τις εξελίξεις σε αυτά τα τρία αφρικανικά εδάφη και την Υεμένη ως προεπισκοπήσεις για το τι θα συμβεί στον πλανήτη: ένας κόσμος στον οποίο εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν να εξοντωθούν.
Μιλάμε για γενοκτονία από την υπερθέρμανση του πλανήτη και την αλλαγή του κλίματος, στην οποία θα είμαστε όλοι συνένοχοι.
Μόνο δραστικές και συντονισμένες ενέργειες σε πολλαπλά μέτωπα μπορούν να αποτρέψουν αυτόν τον εφιάλτη.

*πηγή tvxs - Με πληροφορίες από τη Le Monde diplomatique 

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Βγάζουν "λάδι" τη Monsanto! Η Bayer πίσω από την απόφαση της ΕΕ;



Μπορεί πλήθος επιστημονικών ερευνών να καταδεικνύουν ότι το ευρέως διαδεδομένο ζιζανιοκτόνο του κόσμου το Roundup είναι ακραία τοξικό και αποτελεί κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, καθώς συνδέεται με την πρόκληση καρκίνων, γενετικών ανωμαλιών και της νόσου του Πάρκινσον, ωστόσο ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA), αρμόδια υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το έκρινε «αθώο».

Συγκεκριμένα το θέμα ήταν αν η γλυφοσάτη, χημική ουσία που επινόησε η Monsanto και την εμπορεύεται από το 1974, ενσωματώνοντάς την στο Roundup ενώ η χρήση της πολλαπλασιάστηκε με την έλευση του γενετικά τροποποιημένου καλαμποκιού και της σόγιας, τα οποία δομήθηκαν έτσι ώστε να μπορούν να αντέχουν στο ράντισμά τους με το εν λόγω ζιζανιοκτόνο, πρέπει να απαγορευθεί.

Τον Μάρτιο του 2015 όμως το Διεθνές Γραφείο Ερευνας για τον Καρκίνο (ΙΑRC) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας διαπίστωσε ότι η γλυφοσάτη πιθανότατα γεννά καρκίνους στους ανθρώπους, γι’ αυτό και οφείλει να απαγορευτεί εντελώς.

Αντίθετα η αμερικανική Αρχής Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA), όπως και αντίστοιχες της ΕΕ δεν διαπίστωναν ανάλογα ευρήματα.

Έτσι, στις 15 Μαρτίου ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων (ECHA) εκτίμησε ότι βάσει των πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της η γλυφοσάτη δεν διαπιστώθηκε να έχει γενετικές ή αναπαραγωγικές επιπτώσεις.

Η απόφαση αυτή επί της ουσίας δίνει το πράσινο φως για την έγκριση της επέκτασης χρήσης του Roundup στις 28 χώρες της Ε.Ε.

Πολλοί και ειδικοί φωτογραφίζουν πίσω από από την απόφαση αυτή την Γερμανία και συγκεκριμένα την Βayer, η οποία ως γνωρίζουμε πρόσφατα εξαγόρασε τη Monsanto και βέβαια θέλει επέκταση της άδειας του τοξικού ζιζανιοκτόνου που παράγει η ίδια, καθώς η Κομισιόν έχει εγκρίνει την υπό συγκεκριμένους όρους χρήση της μέχρι τον Ιούλιο του 2018.

Συνεπώς, θα έπρεπε να αποσυρθεί, όμως η Bayer προσπαθεί να αποσπάσει παράταση της σχετικής άδειας.

Τι κι αν στην Αμερική η Monsanto δικάζεται για τις επιπτώσεις της γλυφοσάτης και του Roundup στην υγεία Αμερικανών αγροτών που τη χρησιμοποιούσαν, οι αρχές την κρίνουν αθώα.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...