Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Ιχθυοκαλλιέργειες Ηγουμενίτσας: χρήση τόνων φορμόλης και άλλα περιβαλλοντικά εγκλήματα στο βωμό του κέρδους;


αναδημοσίευση άρθρων του Χρήστου Λοβέρδου Στελακάτου, ιχθυολόγου 
Ας μιλήσουμε για το ποια ειναι η πραγματικότητα στις ιχθυοκαλλιέργειες.
1. Φορμόλη

Ένα τεράστιο έγκλημα συντελείται στο βωμό του κερδους απο όλες τις εταιρίες ιχθυοκαλλιεργείων στην Ελλάδα (ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ, ΔΙΑΣ, ΣΕΛΟΝΤΑ, ΝΗΡΕΑΣ κ.α.) το οποίο λεγεται χρηση ΦΟΡΜΟΛΗΣ.

Ας δουμε τι ειναι η φορμόλη. 

Η μεθανάλη ή φορμαλδεΰδη (φορμόλη) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο. Εξαιτίας της ευρύτατης χρήσης, της σημαντικής τοξικότητας και ευφλεκτότητας, η έκθεση στη μεθανάλη αποτελεί ένα σημαντικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. 
Το 2011, το Εθνικό Τοξικολογικό Πρόγραμμα των ΗΠΑ (US National Toxicology Program), περιέγραψε τη μεθανάλη, ως ένα "...γνωστό ανθρώπινο καρκινογόνο..." ("...known to be a human carcinogen...").
 

Η χρηση φορμολης προκαλεί καρκινογενέσεις όπως λευχαιμία, καρκίνο στο ύπαρ, στο φαρυγγα, στο δέρμα, δερματικές παθήσεις, σοβαρές επιπτώσεις στα μάτια κ.ά. Ουσιαστικά είναι μία απ' τις πιο επικίνδυνες ουσίες. 

Οι εταιρίες ιχθυοκαλλιεργειών υπερφορτώσανε σε αριθμό ψαριών τα κλουβιά όπου γινεται η εκτροφή, με αποτέλεσμα την διόγκωση των ασθενειών και των παρασίτων.

 

Ορισμένα παράσιτα όπως το microcotyle παρασιτεί στα βράγχια των ψαριών και θρέφεται με το αίμα. Με αποτέλεσμα να δημιουργείται αναιμία στα βράγχια είτε των μικρών ψαριών (30 - 200 γρ) και να υπάρχει θνησιμότητα είτε των μεγάλων ψαριών (>300 γρ) και έτσι να μην είναι εμπορεύσιμα. Αυτο γιατί η αναιμία προκαλεί άσπρισμα στα βράγχια.

Εκεί τον λόγο παίρνει η φορμόλη όπου διοχετεύεται στα ψάρια με τα γνωστά μπάνια φορμόλης. Τα ψάρια του κλωβού κλείνονται σε σάκο με θαλασσινό νερο που έχει κλειστεί με παροχή οξυγόνου από μπουκάλα και εκεί ριχνουν τη φορμόλη σε υγρή μορφή. Η φορμόλη μαζί με το θαλασσινό νερό περνάει απ' το στόμα του ψαριού και όταν την αποβάλλει απ' τα βράγχια εξοντώνει τα παράσιτα.

Αποτέλεσμα όλης της παραπάνω διαδικασίας είναι η φορμόλη να διοχετεύεται στο αέριο και θαλάσσιο περιβάλλον, στον άνθρωπο που την χειρίζεται και στο ψάρι που θα καταναλωθεί.
Τόνοι φορμόλης ρίχνεται στην Σαγιάδα, στον Όρμο Βάλτου (προστατευόμενη Α ζώνης περιοχή στο Δέλτα του Καλαμά NATURA), στο ευαίσθητο οικοσύστημα του Αμβρακικού Κόλπου, στο Δέλτα του Αχελλώου (επίσης προστατευόμενη περιοχη NATURA), στον κόλπο Ληξουρίου στη Κεφαλλονιά, στον Μαλλιακό Κόλπο, στον Πόρο στη περιοχή αρχαιας Επιδαύρου και αλλού.
Εργάστηκα για 13 χρόνια σαν ιχθυολόγος για λογαριασμό της Ανδρομέδας και απολύθηκα λόγω της χρόνιας εναντίωσης μου σε αυτές τις πρακτικές.

- ΓΙΑΤΙ ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ;

- ΓΙΑΤΙ ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ;

- ΓΙΑΤΙ ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ;

- ΓΙΑΤΙ ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΑΛΙΕΙΑΣ;

- ΓΙΑΤΙ ΚΩΦΕΥΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ Ο ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΤΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΚΒΟΛΩΝ ΠΟΜΩΝ ΑΧΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΑ;

ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ ΕΝΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΧΑΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ.



2. Ιχθυοτροφεία-νεκροταφεία σπάνιων ενδημικών και μεταναστευτικών ζώων σε περιοχή ...NATURA

Στο σημείο Όρμος Βάλτου δίπλα στις εκβολές Καλαμά στην Ηγουμενίτσα (χαρακτηρισμενο ως προστατευόμενη περιοχή NATURA Α ζώνης άκουσον άκουσον) ενα στολίδι της φύσης και ενα ευαίσθητο και σημαντικό οικοσύστημα λειτουργεί σαν καταφύγιο ενδημικών και σπανιων μεταναστευτικών πουλιών και άλλων ζώων. 

Στο σημείο αυτό συντελούνται πολλαπλά εγκλήματα απο το διεφθαρμένο κράτος με την ανοχή διεφθαρμένων φορέων και ξεπουλημένων ιχθυολόγων και θαλάσσιων βιολόγων. Ο δήμος Ηγουμενίτσας μαζί με άλλους φορείς έχει δώσει άδεια σε ιχθυοκαλλιέργεια εδώ και 25 χρόνια η οποία άπο το 2007 ανήκει στην ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ.

Εκτός άπο τις καρκινογόνες φορμόλες που αναφερθήκαμε εκατοντάδες σπάνια μεταναστευτικά πουλιά και ενδημικά θανατώνονται άπο τα αντιαρπακτικά των κλωβών και άπο τις καραμπίνες ατόμων της εταιρίας. Τσικνιάδες, Κορμοράνοι και άλλα είδη κάνουν το μεταναστευτικό ταξίδι άπο την Αφρική για να βρουν μαρτυρικό θάνατο στην Ελλάδα της Δημοκρατίας 

Τα ίδια συμβαίνουν τόσο στον Αμβρακικό Κόλπο, όσο και στο Δέλτα του Αχελλώου δύο οικοσυστηματα στολίδια. 

Βίντεο0018.mp4
Βίντεο0023.mp4
Βίντεο0017.mp4
Βίντεο0024.mp4
Βίντεο0016.mp4







-ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

-ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟΥΣ ΙΧΘΥΟΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΠΟΥΛΗΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ ΜΑΤΙΑ

-ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟΝ ΦΟΡΕΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΥΔΑΤΩΝ ΚΑΛΑΜΑ ΚΑΙ ΑΧΕΡΩΝΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΜΙΑ ΒΙΤΡΙΝΑ ΔΗΘΕΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΣΥΝΕΝΟΧΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

-ΠΟΣΕΣ ΜΙΖΕΣ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΑΙ Η ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΗΓ/ΤΣΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΝ;

-ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

-ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΧΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ, ΜΟΝΑΔΕΣ ΙΧΘΥΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΠΛΟΥΤΙΖΟΥΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ



*Οι απειλές που δέχομαι ότι θα με θαψουν αν συνεχίσω τον αγώνα δεν με ακουμπανε. Για ό,τι μου συμβεί υπεύθυνος είναι το διευθυντικό προσωπικό της Ανδρομέδας, η εισαγγελία και η αστυνομία Ηγ/τσας. Θα υπάρχουν συνεχείς ενημερώσεις και θα δοθεί περαιτέρω υλικό φωτογραφιών και βίντεο για όλα αυτα τα καθάρματα που πλουτίζουν σε βάρος των ζωών μας.

Λοβέρδος Στελακάτος Χρήστος

πηγή







Δείτε σχετικά:
  • Στοιχεία για την χρήση της φορμόλης: http://www.vetcare.gr/PRODUCTS_13/formalin_gr.htm
  • Παλιότερα σκάνδαλα φορμόλης: http://www.skai.gr/.../77-tonoi-formolis-se.../
  • Κανονισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
    Στις 5 Ιουνίου 2014, στον κανονισμό 605/2014 της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με τις τροποποιήσεις του κανονισμού 1272/2008 (CLP-V) η πολυσυζητημένη επανακατηγοριοποίηση της φορμαλδεϋδης εκδόθηκε: από την 1η Απριλίου 2015 το παράρτημα VI του κανονισμού θα αλλάξει με αποτέλεσμα η φορμαλδεϋδη να φέρει τη σήμανση ως καρκινιγόνο 1Β και μεταλλαξιογόνο 2.
    Σύμφωνα με αυτόν τον κανονισμό, η εναρμόνιση με την νέα κατηγοριοποίηση πρέπει να γίνει άμεσα. Η τροποποίηση στην κατηγοριοποίηση έχει εκτελεστεί και πρέπει να τεθεί σε ισχύ σε εύλογο χρονικό διάστημα τόσο για τις ουσίες που αφορά καθώς και τα μείγματά τους: http://www.medpest.gr/.../2016/02/6th-ATP-605-2014.pdf


Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Σκάνδαλο αυγών - και όχι μόνο




της Καίτης Μυλωνά

Από τις 22 Ιουλίου, όπου η Ολλανδική αρχή για την ασφάλεια των τροφίμων δήλωσε ότι έθεσε επτά εταιρείες πουλερικών υπό έρευνα, αφού διαπίστωσαν την ύπαρξη της ουσίας fipronil σε παρτίδα αυγών, το σκάνδαλο με τα μολυσμένα αυγά έχει περάσει τα σύνορα της Ολλανδίας και έχει εξελιχθεί σε σκάνδαλο των χωρών της Βόρειας Ευρώπης.

Το ζήτημα που προκύπτει είναι ότι όλα τα διατροφικά σκάνδαλα των τελευταίων ετών συμβαίνουν και διαπιστώνονται σε χώρες της Β. Ευρώπης. Συμβαίνουν σε χώρες, όπως η Ολλανδία και η Γερμανία όπου σκοπός της παραγωγικής διαδικασίας στον αγροτικό τομέα δεν είναι μόνο, ούτε κυρίως, η επάρκεια στη διατροφή των πολιτών τους, αλλά οι εξαγωγές. Έτσι, και ο τρόπος εκτροφής των ζώων και επεξεργασίας των κτηνοτροφικών προϊόντων για την παρασκευή τροφίμων είναι στην κατεύθυνση της ποσότητας και όχι της ποιότητας. Αυτή εξάλλου είναι και η κεντρική κατεύθυνση της ΚΑΠ.

Ο τρόπος αυτός της παραγωγής, που βασίζεται, εκτός από τα παραπάνω, στην απόκτηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κέρδους σε όσο το δυνατόν μικρότερο χρονικό διάστημα και με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος, είναι η φιλοσοφία των επιχειρήσεων σε όλη την αλυσίδα της διατροφής στις βορειοευρωπαϊκές χώρες και είναι αυτή η αιτία όλων των σκανδάλων στον τομέα της διατροφής.

Είναι η ίδια αντίληψη που εμπεριέχεται στις Συμφωνίες Ελεύθερου Εμπορίου και που θεωρεί εμπόδιο οτιδήποτε αναφέρεται σε προδιαγραφές υγιεινής και πρότυπα ποιότητας. Γι’ αυτό, εξάλλου, οι Ενώσεις των Γεωργών και των Κτηνοτρόφων (με επικεφαλής τις Copa - Cogeca) και οι Ενώσεις των Βιομηχανιών Ζωοτροφών και Τροφίμων είναι υπέρ των Συμφωνιών αυτών.

Στη Γερμανία, επίσης, έχει έδρα η συγχωνευμένη (με τη Monsanto) πολυεθνική εταιρεία Bayer, η οποία διακινεί το επίσης εντομοκτόνο Roundup της Monsanto, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως ενδοκρινικός διαταρράκτης με τις αντίστοιχες επιπτώσεις στην υγεία, καρκίνους κ.λ.π. Αλλά και παγκόσμια περιβαλλοντικά σκάνδαλα στη Γερμανία έχουν την έδρα τους και αναφέρομαι στο σκάνδαλο με το «πειραγμένο» σύστημα των εκπομπών καυσαερίων της γερμανικής εταιρείας αυτοκινήτων VW.

Ως προς το σκάνδαλο καθεαυτό, ευρύτερες, αν και ακόμη ελεγχόμενες διαστάσεις φαίνεται να παίρνει το διατροφικό σκάνδαλο με τα τοξικά αυγά στη Γερμανία και σε γειτονικές χώρες, Βέλγιο, Γαλλία και Μ.Βρετανία. Ετησίως εισάγονται στη Γερμανία 400 εκατομμύρια αυγά από ολλανδικές φάρμες.

Έλεγχοι που έχουν γίνει σε μεγάλα σούπερ-μάρκετ δείχνουν υψηλά επίπεδα του εντομοκτόνου Fipronil (φιπρονίλη), μία ουσία υψηλής τοξικότητας, η οποία σε υψηλές ποσότητες μπορεί να προκαλέσει βλάβη στα νεφρά και άλλα ζωτικά όργανα.

Το Fipronil αποτελεί δημοφιλές εντομοκτόνο για τη θεραπεία των κατοικίδιων ζώων από τους ψύλλους και τα τσιμπούρια
. Ωστόσο, απαγορεύεται η χρήση του στην τροφική αλυσίδα, διότι σε περίπτωση λήψης μεγάλων ποσοτήτων, μπορούν να προκληθούν βλάβες σε ζωτικά όργανα του ανθρώπου. Η χρήση της συγκεκριμένης χημικής ουσίας έχει απαγορευθεί στην εκτροφή των ζώων, καθώς οι ερευνητές έχουν συνδέσει το fipronil με σειρά προβλημάτων υγείας ιδιαίτερα στα παιδιά, ενώ παραμένει να δούμε αν το σκάνδαλο περιορίζεται στα αυγά ή αν το fipronil επηρεάζει επίσης τα τρόφιμα που περιέχουν αυγό ή ακόμη και το κρέας από κοτόπουλο.

Οι αρμόδιες αρχές της Βόρειας Ευρώπης προχώρησαν την προηγούμενη εβδομάδα στο κλείσιμο εκατοντάδων πτηνοτροφικών μονάδων αλλά και την απόσυρση εκατομμυρίων αυγών, μετά την ανακάλυψη ότι πολλές παρτίδες περιείχαν το τοξικό εντομοκτόνο fipronil. Το σκάνδαλο είναι ακόμη ένα πλήγμα στον τομέα των πουλερικών της Ευρώπης, το οποίο επλήγη από έναν καταστροφικό αγώνα της γρίπης των πτηνών πέρυσι.

Η υπόθεση αρχίζει να παίρνει και πολιτικές διαστάσεις, καθώς ο υπουργός Γεωργίας στο κρατίδιο της Κάτω Σαξονίας επικρίνει και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για τους χειρισμούς της στην υπόθεση. Η Κάτω Σαξονία είναι μαζί με τη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία τα κρατίδια που μέχρι στιγμής πλήττονται περισσότερο από το διατροφικό σκάνδαλο.

Βάσει των μέχρι στιγμής στοιχείων η ποσότητα φιπρονίλης στα μολυσμένα αυγά δεν αποτελεί οπωσδήποτε κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων, και συγκεκριμένα για το συκώτι, τα νεφρά και το θυρεοειδή αδένα. Θα πρέπει κανείς να καταναλώσει επτά αυγά σε διάστημα μιας ημέρας για να ξεπεράσει το επιτρεπτό όριο. Ακόμη όμως και αυτή η ποσότητα δεν σημαίνει οπωσδήποτε κάποιον κίνδυνο για την υγεία. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, βλάβες προκαλούνται μόνο σε περίπτωση που η φιπρονίλη καταναλώνεται σε μεγάλες ποσότητες και για μακρύ χρονικό διάστημα. Σε ό,τι αφορά την κατανάλωση κρέατος κοτόπουλων που τους έχει χορηγηθεί φιπρονίλη, προς το παρόν δεν υπάρχουν στοιχεία για αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία.

Σύμφωνα με το γαλλικό υπουργείο Γεωργίας την Τρίτη, τα μολυσμένα αυγά βρέθηκαν σε πέντε εργοστάσια παραγωγής τροφίμων και συνεπώς, όλα τα προϊόντα που παραμένουν στα εργοστάσια αυτά απαγορεύονται να πουληθούν.



 



Η Καίτη Μυλωνά είναι κτηνίατρος, Σύμβουλος Ανάπτυξης Κτηνοτροφίας

Πηγή: Εναλλακτικός


Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Ποιος ευθύνεται για τις πυρκαγιές στις χώρες της Μεσογείου



Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία και Ελλάδα. Εκατοντάδες χιλιάδες πύρινα μέτωπα μαίνονται τις τελευταίες εβδομάδες, σπέρνοντας το θάνατο και καταστρέφοντας εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δασικών εκτάσεων.

Πορτογαλία
Μόλις τον περασμένο Ιούνιο, 64 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην περιοχή Λέιρα της Πορτογαλίας, με την ένωση Πορτογάλων πυροσβεστών να καταγγέλλει σχέδιο εμπρησμού. Λίγο αργότερα, στην Ισπανία, χιλιάδες άνθρωποι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους μετά από την έκρηξη μεγάλων πυρκαγιών σε δασικές εκτάσεις. Προχθές, στην Κορσική, και τις τελευταίες ημέρες στην Ελλάδα –στα Κύθηρα, τη Ζάκυνθο και τώρα στη βορειοανατολική Αττική.

Οι πυρκαγιές είναι ένα αναμενόμενο φαινόμενο κάθε καλοκαίρι στη Μεσόγειο, αλλά συνήθως δεν έχουν τόσο σοβαρές επιπτώσεις. Οι μεγάλες αυτές πυρκαγιές μας υποχρεώνουν να ξανασκεφτούμε τον τρόπο προστασίας των δασών, των οικοσυσυστημάτων αλλά και των ανθρώπων, σε μια στιγμή που έχει αλλάξει δραματικά το κλίμα της περιοχής και η εξάπλωση του πληθυσμού, εκτιμούν οι καθηγητές Λουκ Κέλι του πανεπιστημίου της Μελβούρνης, Εντουαρντ Πλέινα Μπαχ, επικεφαλής του Κέντρου Προστασίας των Δασών της Καταλονίας και Μαρκ Φοντ Μπέρνετ του Κέντρου Δασικών Επιστημών της Βαρκελώνης.

«Σήμερα, ακόμη και αν αυτές οι περιοχές έχουν μακρά ιστορία πυρκαγιών, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τη φωτιά σε συνδυασμό με την υπερθέρμανση και τον αυξανόμενο αριθμό των κατοίκων που ζουν κοντά σε δασικές περιοχές» σημειώνουν σε κοινό τους άρθρο.



Σχέδια εμπρησμών

Ελλάδα

Φυσικά, από την οπτική μας δεν πρέπει να αφαιρούμε το θέμα των εμπρησμών με διάφορα κίνητρα. Στην πόλη Ραγκούζα στη Σικελία, για παράδειγμα, η αστυνομία εξάρθρωσε ένα δίκτυο 15 εθελοντών πυροσβεστών, οι οποίοι έβαζαν συστηματικά φωτιές και κατόπιν τηλεφωνούσαν στην έκτακτη γραμμή για βοήθεια, προκειμένου να κερδίζουν την αμοιβή των 10 ευρώ/ώρα που προβλέπονται για τη συμμετοχή τους στην κατάσβεση.

Όπως μεταδίδει επίσης η Deutsche Welle, στην Πορτογαλία τα τελευταία στοιχεία της Υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας έκαναν λόγο για περισσότερες από 250 πυρκαγιές σε δασικές εκτάσεις. Παρά τις εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες και την ξηρότητα, εκπρόσωπος της πορτογαλικής Υπηρεσίας Πολιτικής Προστασίας εκτιμά ότι το 90% των πυρκαγιών στη χώρα οφείλονται στον ανθρώπινο παράγοντα. Είτε σε εμπρησμό είτε σε αμέλεια, όπως διευκρίνισε.

Αντιμέτωπη με τις καταστροφικές πυρκαγιές βρίσκεται, όμως, και η νότια Γαλλία, συγκεκριμένα το βόρειο τμήμα της Κορσικής.

Σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές η φωτιά έχει, ήδη, κατακάψει πάνω από 20.000 στρέμματα.

Εξαιτίας της απειλητικής φωτιάς που μαίνεται από την προηγούμενη Πέμπτη περισσότερα από 1.000 άτομα, τόσο μόνιμοι κάτοικοι όσο και τουρίστες, οδηγήθηκαν σε προσωρινά καταλύματα, εκκενώνοντας για λόγους ασφαλείας περιοχές στη βόρεια Κορσική.

Δεν είναι ότι οι νοτιο-Ευρωπαίοι μετακινούνται προς τα δάση, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Κατά μήκος της Μεσογείου, μετά από δεκαετίες οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών παρατηρείται μείωση του αγροτικού πληθυσμού, καθώς οι κάτοικοι μετακινούνται προς τις μεγάλες πόλεις. Στην Ισπανία για παράδειγμα, ο 1950 σχεδόν το 50% του πληθυσμού ζούσε σε αγροτικές περιοχές και το 1990 το ποσοστό αυτό είχε μειωθεί στο 25% και σήμερα ακόμη περισσότερο. Αποτέλεσμα είναι η μετατροπή μεγάλων καλλιεργημένων παλιότερα εκτάσεων σε νεαρά, πυκνά δάση. Οι υψηλότερες θερμοκρασίες σε συνδυασμό με την ξηρασία είναι φυσικό να αυξάνουν τον κίνδυνο πυρκαγιών.



Νότια Ισπανία
Στρατηγικός σχεδιασμός πρόληψης

Η αντιμετώπιση της φωτιάς με τις δυνάμεις πυρόσβεσης είναι φυσικά η πιο κοινή μορφή για τον περιορισμό της πύρινης λαίλαπας στα οικοσυστήματα της Μεσογείου. Η πυρόσβεση είναι ο πιο σημαντικός τρόπος για να κρατήσουμε ασφαλείς ανθρώπους και περιουσίες, αλλά αυτό δεν φτάνει. Οι φωτιές δεν περιορίζονται μόνο από τις δυνάμεις πυρόσβεσης, αλλά κυρίως από τις εργασίες πρόληψης των πυρκαγιών.

Μεταξύ άλλων παραδειγμάτων, οι αειφόρες δασικές πρακτικές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη πιο ανοιχτών περιοχών, χωρίς πυκνά δάση, γεγονός που εμποδίζει τη μετάδοση πυρκαγιάς. Η διάθεση των περιοχών αυτών σε κτηνοτρόφους για βοσκή είναι ένας ακόμη καλός τρόπος να μειωθούν τα καύσιμα φορτία στις αγροτικές περιοχές. Η Γαλλία ενσωματώνει αυτήν την παραδοσιακή μέθοδο στις πρακτικές διαχείρισης πυρκαγιάς και αυτή τη στιγμή δοκιμάζεται στην Καταλονία .

Η γεωργία μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο πυρκαγιάς. Η ανάπτυξη ορισμένων νέων καλλιεργειών, όπως οι τρούφες και οι αμπελώνες σε προηγουμένως καλλιεργημένα τοπία, θα μπορούσε να λειτουργήσει επίσης ως «πράσινη πυρκαγιά», αν και οι επιστήμονες και οι διαχειριστές γης μόλις πρόσφατα άρχισαν να διερευνούν αυτήν την επιλογή.


 

Συμμετοχή των τοπικών κοινοτήτων

Η εκπαίδευση των πολιτών για τις πυρκαγιές είναι επίσης απαραίτητη για την ενίσχυση των τακτικών πρόληψης, αλλά και για να μην εξελιχθούν οι πυρκαγιές σε τραγωδίες.

Η συζήτηση με τους ανθρώπους σχετικά με την ασφάλεια στο σπίτι, το πότε πρέπει να εκκενωθούν οι μη ασφαλείς περιοχές, είναι τα απαραίτητα βήματα που πρέπει να ληφθούν για την ελαχιστοποίηση των επικίνδυνων αποτελεσμάτων της πυρκαγιάς που παρατηρούνται επί του παρόντος στη Μεσόγειο.

Αυτό γίνεται καλύτερα μέσω μιας συμμετοχικής προσέγγισης που θέτει τις τοπικές κοινότητες στην πρώτη γραμμή. Δηλαδή, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να συμμετέχουν σε όλη τη διαδικασία σχεδιασμού (όχι μόνο πριν αλλά και μετά από πυρκαγιά).

Αυτή η συνυπευθυνότητα θα αποδειχθεί χρήσιμη στη λεκάνη της Μεσογείου, μέσω της ενσωμάτωσης του κινδύνου πυρκαγιάς στο χωροταξικό σχεδιασμό των αστικών και αγροτικών περιοχών. Οι αποφάσεις σχετικά με τον τόπο και τον τρόπο κατασκευής νέων κατοικιών πρέπει να βασίζονται σε μια ενημερωμένη άποψη για τον κίνδυνο πυρκαγιάς

Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούν τα φυτά και τα ζώα στις πυρκαγιές είναι επίσης καθοριστική για την πρόβλεψη μελλοντικών πυρκαγιών σε ένα μεταβαλλόμενο κλίμα.

Φυσικά, δεν είναι δυνατόν να εξαλειφθεί πλήρως ο κίνδυνος πυρκαγιάς. Ωστόσο, οι πιο ολιστικές στρατηγικές που ενσωματώνουν τους ιδιαίτερους κοινωνικούς, οικονομικούς και οικολογικούς παράγοντες που επικρατούν στις διάφορες περιοχές της Μεσογείου που πλήττονται από πυρκαγιές θα συμβάλουν σε μεγάλο βαθμό στην προστασία των ανθρώπων και στη διατήρηση των οικοσυστημάτων ενόψει της ταχείας κλιματικής αλλαγής.




Πηγή:  tvxs, ΑΠΕ - Conversation



Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Carlos Taibo “Αποανάπτυξη και Κατάρρευση” - η Ομιλία



    5d639b47-4092-4dc8-9b3e-a2e94b964cc0
    Ο Carlos Taibo στο Φεστιβάλ Γη κι Ελευθερία
  1. κριτική και αποανάπτυξη
Μας λένε ότι η οικονομική ανάπτυξη είναι μια ευλογία από τον Θεό, ότι μέσω αυτής έχουμε κοινωνική συνοχή, επαρκείς δημόσιες/κοινωνικές υπηρεσίες, υψηλά επίπεδα κατανάλωσης και πως η φτώχεια, η ανισότητα και η ανεργία δεν κερδίζουν έδαφος.
Ωστόσο, πρέπει να αγωνιστούμε, κόντρα σε όλες αυτές τις δεισιδαιμονίες. Η οικονομική ανάπτυξη δεν παράγει ή δεν παράγει απαραίτητα την κοινωνική συνοχή, η σχέση της με τη δημιουργία θέσεων εργασίας είναι πολύ αδύναμη, προκαλεί συχνά περιβαλλοντικές παρεμβάσεις μη αναστρέψιμες, κάνει πιθανή την εξάντληση βασικών πόρων, στην περίπτωση των πλούσιων χωρών, αυτή οφείλεται στην λεηλασία των πόρων των φτωχών χωρών και, τελικά, σε προσωπικό επίπεδο, διευκολύνει την εδραίωση ενός δουλικού τρόπου ζωής που μας καλεί να συγχέουμε την ευτυχία με την κατανάλωση.
Η ιστορία του Μεξικανού ψαρά.
Σε ένα παραθαλάσσιο μεξικάνικο χωριό ένας Αμερικανός πλησιάζει έναν ντόπιο που κάθεται στην προβλήτα. “Με τι ασχολείσαι;” τον ρωτά. “Είμαι ψαράς.” Απαντά.-“Θα ναι μια δύσκολη δουλεία Πόσες ώρες την ημέρα δουλεύεις;” -“Να σηκώνομαι το πρωί ρίχνω τα δίχτυα, περίπου τρεις ώρες, γυρίζω σπίτι τρώω κάνω σιέστα με τη γυναίκα μου το απόγευμα παίζω με τα εγγόνια μου και το βραδάκι πάω και πίνω μπύρες με τους φίλους μου.” -Και γιατί δεν δουλεύεις τις διπλάσιες ώρες;” -“Για πιο λόγο;”-“Για να πάρεις μια μεγαλύτερη βάρκα”-“Για πιο λόγο;”- “για να ανοίξεις ένα παράρτημα στην πρωτεύουσα” -“Για πιο λόγο;” -“Για να μπορείς μετά να έχεις έναν αντιπρόσωπο στις ΗΠΑ” – “Για ποιο λόγο;” -“Για να μπορείς μετά να πάρεις σύνταξη και να έρθεις εδώ να ξυπνάς το πρωί να ρίχνεις τα δίχτυα, να γυρίζεις σπίτι να κάνεις σιέστα με τη γυναίκα σου, το απόγευμα να παίζεις με τα εγγόνια και το βράδυ να πίνεις μπύρες με τους φίλους σου”.
  1. Το οικολογικό αποτύπωμα
Αν ζούμε σε έναν πλανήτη με περιορισμένους πόρους δεν φαίνεται να έχει νόημα να φιλοδοξούμε να αναπτυσσόμαστε  απεριόριστα, πόσο μάλλον αφού περισσεύουν τα στοιχεία για να συμπεράνουμε ότι έχουμε ξεπεράσει τις περιβαλλοντικές δυνατότητες και τους πόρους που η Γη μας δίνει.
Σχετικά, ένας καθοριστικός δείκτης είναι το οικολογικό αποτύπωμα, το οποίο μετρά την επιφάνεια του πλανήτη που χρειαζόμαστε για να διατηρήσουμε τις οικονομικές δραστηριότητες που υπάρχουν σήμερα. 
Το οικολογικό αποτύπωμα της Ελλάδα, όπως και της Ισπανίας, είναι 3,5. Σημαίνει δηλαδή πως για να διατηρηθούν οι οικονομικές δραστηριότητες που υπάρχουν δήμερα στην Ελλάδα χρειάζεται τρεις φορές η επικράτεια της Ελλάδας. 
Πόσο άσχημα λύνεται αυτό το πρόβλημα; 
Μέσα από μια άνευ προηγουμένου πίεση για τις μελλοντικές γενιές, για πολλούς από τους κατοίκους των χωρών του Νότου και τα μέλη άλλων ειδών με τα οποία μοιραζόμαστε τον πλανήτη.
Καστοριάδης: δύο παρατηρήσεις. Πρώτον: ομολόγησε τον εντυπωσιασμό του όταν διαπίστωσε πώς οι άνθρωποι που απαιτούν ριζικές αλλαγές έχουν απορρίπτονται αμέσως ως αδιόρθωτοι ονειροπόλοι, ενώ αντίθετα, οι υπεύθυνοι πολιτικοί μας, μας παρουσιάζονται ως ανθρώποι δίκαιοι που έχουν αντικειμενικές απαντήσεις σε όλα τα σημαντικά προβλήματα.
Η δεύτερη παρατήρηση: άφησε να εννοηθεί πως σε σενάρια πολύ ευαίσθητα θα πρέπει να ενεργούμε όπως οι «συνετοί οικογενειάρχες». Το παράδειγμα που πρότεινε ήταν λίγο τραγικό. Φανταστείτε ότι σε ένα γονιό ανακοινώνουν πως ειναι πολύ πιθανό το παιδί του να έχει μια σοβαρή ασθένεια. Φαίνεται ότι μπορεί να αντιδράσει μόνο με έναν τρόπο: να εμπιστευτεί το παιδί του στα χέρια των καλύτερων γιατρών, για να εξακριβώσει εάν η διάγνωση είναι ακριβής ή όχι. 

Σε αντίθεση, αυτό που δεν θα μπορούσε να κάνει ο πατέρας, είναι να αντιδράσει λέγοντας: «Λοιπόν, είναι πιθανό το παιδί μου να έχει μια σοβαρή ασθένεια, μπορεί όμως και να μην έχει, οπότε μπορώ να μείνω με τα χέρια σταυρωμένα». Αυτή η τελευταία αντίδραση είναι ωστόσο, η απάντηση του ανθρώπινου είδους στην οικολογική κρίση.
  1. Η κύρια πρόταση
Πριν από σαράντα χρόνια στην Ισπανία καταγράφηκε, σε σχέση με τη στρατιωτική βιομηχανία, μια σύγκρουση ανάμεσα στο ειρηνιστικό κίνημα, που ζητούσε το κλείσιμο των αντίστοιχων εργοστασίων, και στα συνδικάτα, τα οποία επιθυμούσαν την διασφάλιση των θέσεων εργασίας.
Αυτό που ζητάμε αυτή τη στιγμή είναι μια παρόμοια συζήτηση, που να αγγίζει, φυσικά, όλους τους οικονομικούς τομείς που είναι υπεύθυνοι για την μεγέθυνση του οικολογικού αποτυπώματος. Αυτό που λέμε είναι ότι πρέπει να μειώσουμε σημαντικά τη δραστηριότητα της αυτοκινητοβιομηχανίας, της βιομηχανίας των αερομεταφορών, την κατασκευή, την ίδια τη στρατιωτική βιομηχανία, τη διαφήμιση.
Αν δράσουμε με αυτόν τον τρόπο, κάποιος θα πει,  θα δημιουργηθούν εκατομμύρια άνεργοι στην ΕΕ. Πώς θα επιλύσουμε αυτό το πρόβλημα: από τη μία, υποθέτουμε ότι θα τονώσουμε την ανάπτυξη των οικονομικών δραστηριοτήτων που συνδέονται με τις κοινωνικές ανάγκες και το φυσικό περιβάλλον, και, από την άλλη, θα κατανεμηθεί η εργασία στους τομείς της συμβατικής οικονομίας που αναγκαστικά θα συνεχίσουν να υπάρχουν.
Το αποτέλεσμα του συνδυασμού των δύο αυτών στοιχείων θα είναι να δουλεύουμε λιγότερες ώρες, να διαθέτουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο, να αυξήσουμε την κοινωνική μας ζωή.
 

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι η προοπτική της αποανάπτυξης δεν έχει ένα θλιβερό και μελαγχολικό χαρακτήρα: βασίζεται στη βεβαιότητα ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα με λιγότερα, αν είμαστε φυσικά ικανοί, να αναδιανήμουμε τον πλούτο.



  1. Άλλες αρχές και αξίες
Αλλά η προοπτική της αποανάπτυξης απαιτεί επίσης την εισαγωγή άλλων αρχών και αξιών, όπως αυτές:
  • – Η αποκατάσταση της κοινωνικής ζωής, που έχουμε κατακερματίσει, καθώς είμαστε απορροφημένοι στην παραγωγή, την κατανάλωση και την ανταγωνιστικότητα.
  • – Η επιλογήδημιουργικών μορφών ψυχαγωγίας απέναντι στις εμπορευματικές μορφές ψυχαγωγίας που προσφέρονται παντού.
  • – Κατανομή της εργασίας, ένα παλαιό συνδικαλιστικό αίτημα που με την πάροδο του χρόνου φθίνει.
  • – Μειώση του μεγέθους πολλών υποδομών.
  • – Αποκατάκτηση της τοπικής ζωής, σε ένα σενάριο επανεμφάνισης των μορφών αυτοδιαχείρισης και της άμεσης δημοκρατίας
  • – Προσπάθεια για μια αυθόρμητη υιοθέτηση ενός απλού και λιτού τρόπου ζωής.
Παρά τα φαινόμενα, αυτές οι αρχές και οι αξίες είναι πολύ παρούσες στις ανθρώπινες κοινωνίες: έχουν αξία από πάντα σε πολλές από τις πρακτικές του εργατικού κινήματος, στο έργο της φροντίδας, που ως επί το πλείστον διαδραματίζουν οι γυναίκες, στον ίδιο τον θεσμό της οικογένειας και στη σοφία των παλιότερων μας αγροτών και πολλών από τους κατοίκους των χωρών του Νότου.
Η ιστορία των ιεραποστόλων και των Ινδιάνων.
Μια ομάδα ιεραποστόλων χαρίζουν στους ιθαγενείς ενός χωριού του Αμαζονίου κάτι καινούργια μαχαίρια για να κόβουν πιο γρήγορα την ξυλεία τους. Μετά από δυο χρόνια επιστρέφουν στην ζούγκλα δεν βλέπουν κάποια διαφορά. Ρωτούν “τι έγινε με τα μαχαίρια;”. “Τα χρησιμοποιούμε μια χαρά” απάντησαν. “Τώρα μάλιστα έχουμε το διπλάσιο ελεύθερο χρόνο”.
  1.  κατάρρευση
Υπάρχει ένας σοβαρός κίνδυνος, σε σύντομο χρονικό διάστημα, μιας γενικής κατάρρευσης του συστήματος. Αυτή η κατάρρευση μεταφράζεται στην κατάρρευση όλων των θεσμών και των σχέσεων που γνωρίζουμε σήμερα. Και θα έχει χαρακτήρα μη αναστρέψιμο. Όταν οι κοινωνίες γίνονται όλο και πιο σύνθετες, για να λύσουν τα προβλήματά τους απαιτούν κάθε φορά μεγαλύτερες ποσότητες ενέργειας σε μια εποχή που η ενέργεια εξαλλείφεται.
Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν δύο κύριες αιτίες για την κατάρρευση – η κλιματική αλλαγή  και η εξάντληση των πρώτων υλών, πρέπει να δωθεί προσοχή και σε άλλες που, φαινομενικά μικρότερες, θα μπορούσαν να πολλαπλασιάσουν τα προβλήματα. Αυτή είναι η δημογραφική, κοινωνική και χρηματοπιστωτική κρίση.
Η κατάρρευση δεν είναι να συμβεί σε εκατό χρόνια. Η κρίσιμη περίοδος είναι αυτή μεταξύ 2020 και 2050.
  1. Η εναλλακτική πρόταση
Μπορεί να συνοψιστεί σε τέσσερα ρήματα, τέσσερις δόκιμους όρους: αποαστικοποιώ, αποτεχνολογοποιώ, αποπατριαρχω και απλοποιώ τις κοινωνίες μας.
Αποαστικοποιώ Γιατί οι πόλεις πια έχουν ξεφύγει από τα χέρια μας. Μια από τις λίγες πειστικές απαντήσεις που έχουμε μπρος στην κατάρρευση είναι αυτή που περνά από την αποκατάσταση πολλών στοιχείων της αγροτικής ζωής και της λαικής σοφίας που τη συνοδεύουν.
Αποτεχνολογοποιώ Πρέπει να σκεφτούμε πιο κριτικά γύρω από την κατάσταση γπολλών από τις τεχνολογίες που το σύστημα μας χαρίζει και είναι πολύ πιθανό να μην συνιστούν μια απελευθερωτική κατάσταση.
Αποπατριαρχω  Το 70 τοις εκατό των φτωχών και 78 τοις εκατό των αναλφάβητων είναι γυναίκες. Οι γυναίκες εκτελούν το 67 τοις εκατό της δουλειάς, αλλά λαμβάνουν το 10 τοις εκατό του εισοδήματος. Υπό αυτές τις συνθήκες, το να σκεφτούμε ότι τα προβλήματα της περιθωριοποίησης των γυναικών, συμβολικά και υλικά, επιλύονται τυχαία είναι σαν να γυρίζουμε την πλάτη μας στην πραγματικότητα.
Απλοποιώ.  Έχουμε αποδεχθεί ολοένα και πιο πολύπλοκες κοινωνίες, με αποτέλεσμα να είμαστε όλο και λιγότερο ανεξάρτητοι. Αν θα θέλαμε να επανακτήσουν την ανεξαρτησία, θα πρέπει να επιδιώξουμε λιγότερο πολύπλοκες κοινωνίες. Τι θα συνέβαινε στην Ελλάδα αν αύριο σταματούσαν να φτάνουν οι προμήθειες πετρελαίου: όλο αυτό εδώ θα βυθιζόταν κυριολεκτικά.
  1. Ο Οικοφασισμός
Το μεγαλύτερο κομμάτι του καπιταλισμού σήμερα είναι κερδοσκοπικό και κοντόφθαλμο. Το μόνο ενεργό έργο του καπιταλισμού αυτή τη στιγμή είναι ο οίκο-φασισμός, μια προοπτική που βασίζεται στην ιδέα ότι πολλοί άνθρωποι στον πλανήτη περισεύουν, με αυτό τον τρόπο δρα περιθοριοποιώντας αυτούς που περισσεύουν – αυτό ήδη το κάνουν- ή, στην πιο σκληρή του εκδοχή, τους εξοντώσουν.
Θα πρέπει να κοιτάξουμε στον καθρέφτη αυτού που υπήρξαν οι Ναζί στη Γερμανία. Πολλά από αυτά που έπραξαν προσπαθούν να τα πραγματοποιήσουν σήμερα τα κύρια κέντρα των πολιτικών και οικονομικών δυνάμεων, κάθε φορά περισσότερο συνειδητοποιημένοι  για την επικείμενη γενική έλλειψη και όλο και πιο αποφασισμένοι να διατηρήσουν αυτούς τους σπάνιους πόρους σε λίγα χέρια.
Ένα σοβαρό πρόβλημα για τον οίκο-φασισμό είναι ότι οι δομές της εξουσίας είναι συγκεντρωτικές και κάνουν εντατική χρήση της ενέργειας και της τεχνολογίας και θα πληγούν από την κατάρρευση με αποτέλεσμα οι ικανότητες τους για δράση θα περιοριστούν. Πιθανότατα θα πάρει σάρκα ένα σενάριο νεοφεουδαρχικό, με τους παλιούς κυρίους αντιμέτωπους με υπαλλήλους και υποτελείς -δουλοπάροικους.
  1. Η κρίση
Δίνουμε μεγάλη προσοχή στην χρηματοπιστωτική κρίση και το χρέος, και λογικά. Ωστόσο υπάρχουν και άλλες κρίσεις από πίσω: η κλιματική αλλαγή, η εξάντληση των ενεργειακών πρώτων υλών, τα δημογραφικά προβλήματα, η περιθωριοποίηση των γυναικών, η λεηλάτηση του πλούτου του Νότου. Εάν κάθε μία από αυτές τις κρίσεις ξεχωριστά είναι ανησυχητική, ο συνδυασμός τους καταλήγει εκρηκτικός.
Ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που έχει ιστορικά επιδείξει μια τεράστια ικανότητα προσαρμογής στις διάφορες προκλήσεις: το μεγάλο ερώτημα σήμερα είναι σχετκό με το εαν δεν χάνει τα φρένα που στο παρελθόν του επέτρεψαν να επιβιώσει. Η μη προβλεψιμότητα με την οποία ο καπιταλισμός αντιμετωπίζει την οικολογική κρίση δείχνει ότι γρήγορα πηγαίνει σε μια φάση του τελικής διάβρωσης ,από την οποία έχει μόνο μία διέξοδο: τον οίκο-φασισμό.
Το σύστημα διαθέτει, ωστόσο, μια τεράστια ικανότητα για να αποφευγει να κάνουμε σημαντικές ερωτήσεις. Σήμερα μας λένε, για παράδειγμα, πρέπει να αναζητηθούν νέες πηγές ενέργειας που θα μας επιτρέψουν να διατηρήσουμε ή και να αυξήσουμε αυτά που έχουμε κατακτήσει. Η ερώτηση που καταφέρνουν να μην κάνουμε είναι αν όντως μας ενδιαφέρει να διατηρήσουμε αυτό που έχουμε ή, αντιθέτως, και όπως πιστεύω, θα μπορούσαμε να κάνουμε άνετα χωρίς πολλά από τα στοιχεία του.
Άπέναντι σε αυτό, μια από τις λίγες απαντήσεις που έχουμε στα χέρια μας είναι αυτή που ζητά την κατασκευή αυτοδιαχειριζόμενων, αυτόνομων, αποεμπορευματοποιημένων και αποπατριαρχικών χώρων. Αυτοι οι χώροι υπάρχουν εδώ στην Ελλάδα, όπως υπάρχουν στην Ισπανία. Έχουν πλήρες νόημα αν προσπαθήσουμε να τους ενώσουμε και να τονίσουμε τη διάσταση της αντιπαράθεσης με το κεφάλαιο και το Κράτος. Στην βαθυτερη κατανόηση ότι το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα χρησιμεύσουν για να αποφευχθεί η κατάρρευση, αλλά μάλλον, για να εκπαιδεύσουμε τους εαυτούς μας για να ζήσουν στο στάδιο μετά την κατάρρευση.



πηγή vassaras.gr

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Σκουριές – Θεσσαλονίκη: ένας καρκίνος δρόμος #skouries



από το ΚΙΑ Θεσ/νίκης

Οι "Σκουριές" είναι το Μεγάλο Κακό που αρνούμαστε να ακούσουμε, να δούμε και να σκεφτούμε, ελπίζοντας ότι δεν συμβαίνει. Οι υπηρεσίες δημόσιας υγείας σωπαίνουν, οι ιατρικοί σύλλογοι δεν μιλάνε, ούτε οι ιατρικές σχολές λένε κάτι και τα ΜΜΕ αποσιωπούν το τι συμβαίνει εκεί


Η εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική ωστόσο προετοιμάζεται και πολύ σύντομα θα είναι πραγματικότητα. 

Υπάρχουν ήδη σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον από το παλιό, μικρό, υπόγειο μεταλλείο στο Μαντέμ Λάκκο – Μαύρες Πέτρες, που βγάζει μόλυβδο και ψευδάργυρο. Μαζί με το νέο μεγάλης κλίμακας επιφανειακό μεταλλείο στις Σκουριές και την τεράστια υπόγεια επέκταση του μεταλλείου στην Ολυμπιάδα, θα αποτελέσουν μια τεράστιου μεγέθους επέμβαση στο ζωτικό μας χώρο.

Η εξόρυξη προχωρά και εμείς οδεύουμε κουφοί, τυφλοί και αμέτοχοι, χωρίς αντίσταση, σε ένα μέλλον με βαριά ρύπανση και υποβαθμισμένη ποιότητα ζωής. Η ιατρική έρευνα μιλάει για αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα. Όσοι ακόμα υποστηρίζουν την «επένδυση» ως καλό για τον τόπο, αν εξαιρέσουμε τους εργαζόμενους, που πιθανόν τους κινεί η απελπισία που δημιούργησε η κρίση, είναι ή τραγικά αφελείς ή πληρωμένοι.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη της εκτεταμένης άρνησης μπροστά στο Κακό, το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης αποφάσισε να πληροφορεί το κόσμο για τους κινδύνους που δημιουργεί η εξόρυξη για την υγεία και τη ζωή.

Αυτοί που πρωτίστως υφίστανται τις επιπτώσεις είναι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία.Έχει διεθνώς αποδειχτεί ότι έχουν μικρότερο προσδόκιμο ζωής και εμφανίζουν συχνότερα από το γενικό πληθυσμό καρκίνο της τραχείας και των βρόγχων, του πνεύμονα, του στομάχου και του ήπατος. Εμφανίζουν επίσης πνευμονική φυματίωση, πυριτίαση, νοσήματα του αίματος, του δέρματος και του μυοσκελετικού συστήματος. Εκτεθειμένοι στους κινδύνους είναι φυσικά και οι κάτοικοι των περιοχών όπου γίνονται οι εξορύξεις, αλλά και πληθυσμοί μακριά από αυτές αφού οι εξορύξεις ρυπαίνουν τον αέρα, το νερό, τη θάλασσα, το έδαφος, τα φυτά και τα ζώα, και τοξικά στοιχεία μπαίνουν στην τροφική αλυσίδα.

Ο Αέρας

Στην επιφανειακή εξόρυξη στις Σκουριές, οι εκρήξεις (4-6 τόνοι εκρηκτικών την ημέρα) θα εκτινάσσουν σκόνη που περιέχει βαρέα μέταλλα, τοξικά για τον άνθρωπο, τα φυτά και τα ζώα, σε τεράστιο ύψος (800-1000μ). Η ποσότητα της τοξικής σκόνης, μόνο από το επιφανειακό όρυγμα υπολογίζεται σε 1000 τόνους περίπου την ώρα και θα διασπείρετε ανεξέλεγκτα, ανάλογα με την διεύθυνση και την ένταση του ανέμου, σε μεγάλες περιοχές –της Χαλκιδικής, της Θεσσαλονίκης, της Κεντρικής Μακεδονίας και ακόμη μακρύτερα. Η σκόνη της εξόρυξης θα προστίθεται στη σκόνη από τους χώρους απόθεσης των δεκάδων εκατομμυρίων τόνων τοξικών αποβλήτων και από τα τρία μεταλλεία.

Μόνιμοι κάτοικοι, παραθεριστές και τουρίστες, ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ, όχι μόνο θα εισπνέουμε αυτή τη σκόνη αλλά και θα την τρώμε αφού τα φυτά, τα δένδρα, τα λαχανικά θα καλυφθούν από αυτή (εμποδίζοντας έτσι τη φωτοσύνθεση), αλλά και μέσω των ριζών θα απορροφούν τα στοιχεία της από το χώμα που ρυπάνθηκε με τη βροχή. Τα τοξικά συστατικά εισέρχονται έτσι στην τροφική αλυσίδα: στους καρπούς, στα φύλλα, στους σπόρους, στο κρασί μας, στο λάδι μας δηλαδή στο πιάτο μας, Τα ζώα θα εισπνεύσουν την τοξική σκόνη και θα τη φάνε επίσης, όπως και οι μέλισσες που θα την πάρουν από τη μολυσμένη γύρη, μεταφέροντάς την τοξικότητα στο κρέας και στο μέλι. Επίσης η σκόνη θα επικάθεται συσσωρευτικά σε νερά και ποτάμια καταλήγοντας στη θάλασσα, ενώ οι βροχές θα τη μετατρέπουν σε όξινη βροχή.

Ας έχουμε υπόψη μας ότι η ELDORADO, εκτός από τις Σκουριές, έχει ξεκινήσει έρευνα και για δεύτερη επιφανειακή εξόρυξη στην περιοχή, στη θέση Τσικάρα.

Το Νερό

Ο Κάκκαβος και το Στρατωνικό Όρος είναι οι μεγαλύτεροι υδροφορείς όλης της Χαλκιδικής. Για να γίνει η εξόρυξη σε στεγνό περιβάλλον πρέπει να αντληθούν τεράστιες ποσότητες νερού και να κατέβει ο υδροφόρος ορίζοντας κατά εκατοντάδες μέτρα, τόσο στις Σκουριές όσο και στην Ολυμπιάδα, ελαττώνοντας έτσι το νερό που προορίζεται για καλλιέργειες, για χρήση σε νοικοκυριά, προκαλώντας σταδιακά ερημοποίηση. Ήδη στην περιοχή παρουσιάζονται προβλήματα υδροδότησης όπως για παράδειγμα στη Μεγάλη Παναγία.

Η μεγάλη και αιώνια επίδραση της εξόρυξης είναι επίσης η ρύπανση των επιφανειακών και υπόγειων νερών, λόγω του φαινομένου της όξινης απορροής, με βαρέα μέταλλα και κυρίως με αρσενικό, στοιχείο που περιέχουν τα κοιτάσματα της Χαλκιδικής, ιδίως το κοίτασμα της Ολυμπιάδας σε ποσοστό έως 11% στο συμπύκνωμα και περίπου 3% στο μετάλλευμα. Η όξινη απορροή έχει ήδη λάβει μεγάλη έκταση στην περιοχή Μαντέμ Λάκκου- Μαύρων Πετρών. Στις ρεματιές της περιοχής ήδη παρατηρείται βιοσυσσώρευση βαρέων μετάλλων. Απόδειξη ο θάνατος 40 προβάτων που ήπιαν το νερό μιας ρεματιάς, πέρυσι.

Η ρύπανση με αρσενικό αποτελεί σήμερα πρόβλημα επιβίωσης για ολόκληρους πληθυσμούς στο Μπαγκλαντές, στο Πακιστάν, στις ΗΠΑ και στη Χιλή. Η Διεύθυνση Υδάτων Κεντρικής Μακεδονίας (http://www.alterthess.gr/content/halkidiki-molysmeno-apo-arseniko-olo-ydatiko-yposystima-toy-neohorioy-eggrafo-tis), ανέφερε σε έγγραφό της τον Αύγουστο του 2014 ότι «όλο το υπόγειο υδατικό Υποσύστημα Σκουριές – Νεοχωρίου το οποίο τροφοδοτεί με νερό το Νεοχώρι και τα γύρω χωριά είναι μολυσμένο από αρσενικό και μόλυβδο».

Το Έδαφος – η ΓΗ

Εξόρυξη τέτοιας κλίμακας παράγει εκατοντάδες εκατομμύρια τόνους αποβλήτων ή τέλματα. Στις Σκουριές, το 99,5% του πετρώματος που εξορύσσεται απορρίπτεται ως απόβλητο, εμποτισμένο με όλα τα επικίνδυνα χημικά που χρησιμοποιήθηκαν για την επεξεργασία του. Έτσι οι λεκάνες αποβλήτων στις Σκουριές, το Μαντέμ Λάκκο και την Ολυμπιάδα,ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, είναι πηγές παροχής αρσενικού και άλλων βαρέων μετάλλων στον αέρα, στο έδαφος, στο νερό και στη θάλασσα. Τα απόβλητα της Ολυμπιάδας και των Μαύρων Πετρών περιέχουν επίσης κυάνιο, που χρησιμοποιείται για τον εμπλουτισμό του μεταλλεύματος.

Στις Σκουριές θα έχουμε δύο τεράστια φράγματα ύψους 150 μέτρων (πέντε φορές το ύψος του Λευκού Πύργου) με δεκάδες εκατομμύρια τόνων τοξικών αποβλήτων σε μια σεισμογενή περιοχή που έχει δώσει το σεισμό της Ιερισσού, 7 ρίχτερ, το 1932. Σε ένα ενδεχόμενο σεισμού είναι πολύ μεγάλη η πιθανότητα ατυχήματος που θα προκαλέσει ρύπανση και καταστροφή των υδάτινων πόρων και της θαλάσσιας ζωής, όχι μόνο στην ίδια τη Χαλκιδική αλλά σε πολύ ευρύτερη θαλάσσια περιοχή. Η περιοχή του Κακκάβου έχει ιστορικό πολύ σημαντικών πλημμυρών, συνθήκη στην οποία επίσης μπορεί να σπάσει ένα φράγμα. Εξάλλου τα επικίνδυνα φράγματα με τα εκατομμύρια τόνους των αποβλήτων θα παραμείνουν για πάντα στην περιοχή ως τοξικές βόμβες.

ΣΥΝΕΠΩΣ

Είναι φανερό, ότι

1) Η εξόρυξη δεν λειτουργεί παράλληλα αλλά ανταγωνιστικά με άλλες δραστηριότητες.

2) Έτσι εξαρτά συνεχώς και περισσότερο τους ντόπιους από τις εξορυκτικές δραστηριότητες, υποβαθμίζει , και τελικά εξαφανίζει, τα φυτικά και ζωικά προϊόντα της περιοχής, υποβαθμίζει το περιβάλλον με αποτέλεσμα την απώλεια του τουρισμού και σταδιακά όλης της ζωής.

3) Όσον αφορά την ευρύτερη περιοχή, τη Χαλκιδική, τη Θεσσαλονίκη, την Κεντρική Μακεδονία, και πέραν αυτής, αυτή θα υφίσταται σταδιακά και αθροιστικά όλες τις επιπτώσεις που αναφέρθηκαν. Αν σκεφτούμε δε ότι στα άμεσα σχέδια της ELDORADO περιλαμβάνεται εξόρυξη στο Κιλκίς, αλλά και στο Άγκιστρο, στη Δράμα, στην Κομοτηνή, στην Αλεξανδρούπολη, κλπ, έχουμε μπροστά μας μια εφιαλτική εικόνα περικύκλωσης της Θεσσαλονίκης από ορυχεία, τέλματα αποβλήτων, κατεστραμμένα από βαρέα μέταλλα εδάφη, μολυσμένα υπόγεια νερά.

Εις τους αιώνες των αιώνων.

Ποιά είναι τα τοξικά στοιχεία που μας απειλούν ;

Καταρχάς στους 146.000.000 τόνους μετάλλευμα που θα βγάλει η Eldorado

θα υπάρχουν 7-13.000.000 τόνοι αμίαντου

και 58.500.000 τόνοι χαλαζία


Αμίαντος. Το ΙΓΜΕ (Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών) αποκάλυψε την ύπαρξη αμιάντου στο κοίτασμα των Σκουριών σε περιεκτικότητα 5-9%. Οι ίνες αμιάντου όταν εισπνέονται προκαλούν βαριές βλάβες στον πνεύμονα-αμιάντωση, ένα ειδικό τύπο καρκίνου, το μεσοθηλίωμα, καρκίνο των πνευμόνων, του λάρυγγα αλλά και των ωοθηκών (τον τελευταίο τον παθαίνουν κυρίως οι γυναίκες των μεταλλωρύχων από τη σκόνη στα ρούχα του συζύγου τους.) Όταν οι ίνες καταπίνονται προκαλούν καρκίνους του γαστρεντερικού. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ορίζει το επίπεδο ασφαλείας για την έκθεση στον αμίαντο, ως μηδέν.

Χαλαζίας. Περιέχεται στο κοίτασμα σε περιεκτικότητα 28%. Σε μορφή λεπτού διαμερισμού, όπως θα εκτινάσσεται στον αέρα από τις εκρήξεις, είναι ισχυρό καρκινογόνο.

Βαρέα μέταλλα, όπως μόλυβδος, χαλκός, υδράργυρος, κάδμιο κ.ά.

Σχεδόν όλα τα συστήματα του οργανισμού επηρεάζονται λόγω της αθροιστικής τους δράσης. Πρώτο από όλα το Νευρικό Σύστημα με εγκεφαλοπάθειες και παραλύσεις νεύρων. Δηλητηριάσεις από μόλυβδο ή χαλκό μπορεί να προκαλέσουν νοητική υστέρηση, κυρίως στα παιδιά. Συσσωρεύονται στα νεφρά και στο ήπαρ βλάπτοντας τη λειτουργία τους. Προκαλούν καρκινογένεση μέσω πολλών μηχανισμών (οξειδωτικό στρες, ενεργοποίηση ογκογονιδίων, αναστολή αντιοξειδωτικής άμυνας), συμμετέχουν σε νευροεκφυλιστικά νοσήματα όπως η νόσος του Parkinson και η νόσος Alzheimer. Μελέτες στο Λαύριο έδειξαν ότι η παρουσία μολύβδου στο αίμα παιδιών συσχετίζεται με υπολειμματική ανάπτυξη (πιο μικρόσωμα παιδιά).

Αρσενικό. Ισχυρό καρκινογόνο. Προκαλεί καρδιαγγειακές, νευρολογικές διαταραχές και πρόσφατα αποκαλύφθηκε η λειτουργία του ως ενδοκρινικού διαταράκτη (παρεμποδίζει δηλαδή την ενδοκρινική λειτουργία).

Κυάνιο. Προκαλεί οξεία δηλητηρίαση και θάνατο. Έχει χρησιμοποιηθεί σε θαλάμους αερίων στη μορφή Zyklon B στα γερμανικά στρατόπεδα εξόντωσης στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Η χρόνια επίδρασή του προκαλεί βλάβες του νευρικού συστήματος.

Στο ερώτημα "Ζωή και Υγεία ή Εξόρυξη χρυσού?"

Το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης απαντά:

Όχι στην εξόρυξη χρυσού

Ας σταματήσουμε όλοι μαζί την καταστροφή

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ



Σπόροι ανοικτού κώδικα: Η πρώτη ποικιλία με άδεια OSS (#OpenSourceSeeds ) είναι η ποικιλία ντομάτας "Sunviva"

Οι σπόροι και οι ποικιλίες είναι κοινή μας κληρονομιά, ανήκουν στα «Κοινά»!

του Γιώργου Κολέμπα
 
Οι σπόροι και οι ποικιλίες φυτών στη γεωργία, κατά τους προηγούμενους αιώνες, ανήκαν σε αυτό που οι σημερινοί οικονομολόγοι-κοινωνιολόγοι έχουν ονομάσει «Κοινά». Με την έννοια ότι στο παρελθόν οι αγρότες των παλαιότερων γενιών ό,τι επιλέγαν και βελτίωναν από το γενετικό υλικό της φύσης, το κληρονομούσαν στις επόμενες γενιές των αγροτών-συνήθως της κοινότητάς τους- χωρίς κάποιο αντάλλαγμα, εκτός ίσως του ονόματός τους στον σπόρο ή την ποικιλία.

Έτσι όλο αυτό το γενετικό υλικό που βελτιώθηκε στα 10.000 προηγούμενα χρόνια της ανθρώπινης γεωργίας, βρισκόταν στα χέρια των αγροτών, μέχρι που οι σύγχρονες εταιρείες σποροπαραγωγής-από τα μέσα του 20ου αιώνα, μέσω της "βιοπειρατίας", της υβριδοποίησης, της γενετικής τροποποίησης και των νόμων για πνευματική ιδιοκτησία και ευρεσιτεχνία-αφού τα άρπαξαν από τους γεωργούς και τη φύση-ακόμη και των πιο απομακρυσμένων περιοχών του πλανήτη-το μετέτρεψαν σε πλήρη ιδιοκτησία τους. Από ένα αγαθό που ανήκε σε όλους –στα "Κοινά"- μετατράπηκε σε ιδιωτικό, εταιρικό αγαθό, που προστατεύεται από κρατικούς νόμους πνευματικών δικαιωμάτων και ευρεσιτεχνίας, σχεδόν παντού στον κόσμο(όπου ακόμα δεν έχουν περάσει τέτοιοι νόμοι, οι εταιρείες πιέζουν να γίνουν μέσω των διεθνών συμφωνιών τύπου CETA, TTIP, TPP, TISA κ.λπ.).

Στην Ελλάδα για παράδειγμα, ακόμα και ένας βιοκαλλιεργητής που θέλει να φυτέψει ή να σπείρει την ποικιλία που διατηρεί και αναπαράγει ο ίδιος, δεν μπορεί να πάρει την επιδότηση που παίρνουν οι σημερινοί αγρότες όταν φυτεύουν "πιστοποιημένους" σπόρους των εταιρειών σποροπαραγωγής. Για να την πάρει θα πρέπει να εξασφαλίσει τα "καρτελάκια" από τα μαγαζιά των γεωπόνων -πληρώνοντας φυσικά- και μετά ας κάνει ότι θέλει, είτε να φυτέψει τη δική του είτε την "προστατευμένη" από δικαιώματα ποικιλία κάποιας εταιρείας.

Μετά από αυτόν τον σφετερισμό, την βιοπειρατεία και την πατεντοποίηση των εταιρειών της "πράσινης επανάστασης", τι μένει για τον σύγχρονο γεωργό και ειδικά για τον βιοκαλλιεργητή; 
 
Να πατεντάρει και αυτός τις τυχόν δικές του ποικιλίες και σπόρους για να απολαύσει τα ίδια δικαιώματα και να τις προστατέψει από την βιοπειρατία των εταιρειών;  
 Στο πλαίσιο όμως των νόμων για την πατέντα, αυτό είναι σχεδόν αδύνατο -από οικονομική και επιστημονική άποψη- για έναν μεμονωμένο αγρότη! 
Χρειάζεται είτε οι ίδιοι οι αγρότες να συνασπισθούν σε ομάδες παραγωγών και συνεταιρισμούς που θα μπορέσουν να αναλάβουν αυτό το εγχείρημα, είτε συλλογικές πρωτοβουλίες πολιτών -με ειδικούς στα νομικά, στη γεωπονία και στη βελτίωση επιστήμονες σαν μέλη τους- που θα βοηθήσουν τους γεωργούς να το κάνουν αυτό.
Η ιδέα είναι αρκετά νέα (το 2012 ιδρύθηκε η πρώτη πρωτοβουλία στις Ηνωμένες Πολιτείες). Για παράδειγμα η πρωτοβουλία "OpenSourceSeeds" ( "Σπόροι ελεύθερης προέλευσης ή ανοικτού κώδικα") έχει βάλει σαν στόχο να διατηρηθούν οι σπόροι και οι ποικιλίες σαν αγαθά που ανήκουν σε αυτό που λέμε «Κοινά» και έτσι να δημιουργήσει ένα αντίβαρο στην παγκόσμια τάση για ιδιωτικές επιχειρήσεις κατόχους-εμπορίας υβριδικών ποικιλιών (που δεν μπορεί κανείς να πολλαπλασιάσει μόνος του) και κατοχυρωμένων με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σπόρων (που δεν επιτρέπεται να τους αναπαράγει κανείς).

Η OpenSourceSeeds (http://www.opensourceseeds.org/en/licence ) βλέπει τον εαυτό της ως φορέα παροχής υπηρεσιών που εφοδιάζει νέες ποικιλίες με μια άδεια έγκρισης και πιστοποίησης, ώστε να διασφαλιστεί η χωρίς περιορισμό αντιγραφή, αναπαραγωγή, πώληση και διανομή τους ελεύθερα. Επιπλέον, η άδεια ελεύθερης χρήσης μιας ποικιλίας-ανάλογης αυτής για εφαρμογές ελεύθερου λογισμικού- εξασφαλίζει ότι κανείς δεν μπορεί να τη πατεντάρει ή να αποκτήσει δικαιώματα ευρεσιτεχνίας -προστασίας πάνω της, ούτε σε οποιαδήποτε τυχόν νέα ποικιλία που θα προέλθει από βελτίωσή της.

Στη Γερμανία ο σύλλογος Agrecol e.V. (http://www.agrecol.de/?q=node/5 : ένας σύλλογος για την προώθηση του δικαιώματος τοπικής και φιλικής προς το περιβάλλον χρήσης της γης στην Αφρική, την Ασία, τη Λατινική Αμερική και την Ανατολική Ευρώπη), με πολλά μέλη που ασχολούνται και επαγγελματικά στον τομέα της συνεργασίας για ανάπτυξη καλών και οικολογικών γεωργικών πρακτικών, δημιούργησε μια ομάδα εργασίας – που αποτελείται από διαχειριστές φυτωρίων, γεωπόνους και δικηγόρους – η οποία βρήκε έναν τρόπο για να χρησιμοποιηθεί η αρχή του ανοικτού κώδικα για τη νομική προστασία των σπόρων και των φυτών μας, με τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται πιο πάνω.

Έτσι, μπορεί να αναπτυχθεί η αντιπρότασή μας για ελεύθερους σπόρους και ποικιλίες, ενάντια στα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας επί του γενετικού υλικού και των φυτικών ποικιλιών, που αποδίδονται από το νομικό σύστημα στον ιδιωτικό τομέα των σπόρων. Όσο δεν μπορούμε να αποδομήσουμε άμεσα το υπάρχον κυρίαρχο νομικό πλαίσιο, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε τις ρωγμές του μέσα από τις οποίες θα διατηρήσουμε τη βιοποικιλότητα και θα πετύχουμε την επισιτιστική ασφάλεια για τους "από κάτω' αυτών των κοινωνιών με προσαρμογή της γεωργίας στην επερχόμενη κλιματική αλλαγή, την οποία δεν πρόκειται να αποτρέψουν οι υπάρχουσες κυβερνήσεις.

Αυτό πρέπει να γίνει και στην Ελλάδα, ώστε πέρα από ότι κάναμε μέχρι τώρα για τη διατήρηση και διάδοση των τοπικών σπόρων και ποικιλιών, να μπορέσουμε κάποιο σημαντικό γενετικό υλικό που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα και δεν το έχουν αρπάξει οι εταιρείες, να το προστατέψουμε εφοδιάζοντάς το με άδεια «ελεύθερης προέλευσης και κοινής χρήσης» ή βάζοντάς το στον Εθνικό Κατάλογο Παραδοσιακών Ποικιλιών, σύμφωνα με τον αντίστοιχο νόμο του 2009 που τροποποιήθηκε το 2014. Θα χρειασθεί να συνεργασθούν σε αυτό ομάδες παραγωγών-συνεταιρισμοί, δίκτυα διατήρησης και ανταλλαγής σπόρων (σποροδίκτυα όπως το ΠΕΛΙΤΙ και ΑΙΓΙΛΟΠΑΣ), το Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης, η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η πρώτη ποικιλία με άδεια OSS (OpenSourceSeeds ) είναι η ποικιλία ντομάτας "Sunviva". Δεν έχει μόνο μικρούς καρπούς με ασυνήθιστο κίτρινο χρώμα(φωτο), έχει και την παγκόσμια πρωτιά στην άδεια ανοιχτού κώδικα και έτσι το πρώτο από τα φυτά που θα ανήκει στα νέα μας «Κοινά»! Ο δε κατάλογος των μέχρι τώρα εγκεκριμένων τέτοιων ποικιλιών είναι πάρα πολύ μικρός: εκτός από τη ντομάτα «Sunviva», έχουμε και ένα είδος σιταριού και ένα μαρούλι. Έφθασε ο καιρός να τις πολλαπλασιάσουμε!
 
Αν σκεφτεί κανείς ότι ο μεγαλύτερος παραγωγός σπόρων στον κόσμο κατέχει μερίδιο αγοράς περίπου 25% και η τάση είναι όλο και περισσότερο προς την μονοπώληση, τότε το σχέδιο αυτό είναι επαναστατικό και όχι στα πλαίσια του υπάρχοντος. Δε μπορούμε παρά να στηρίξουμε και να αγωνισθούμε να διατηρήσουμε, να αναπαράγουμε και να βελτιώσουμε -σαν «Κοινά»- τους "ελεύθερους" σπόρους και ποικιλίες. Σαν κοινή κληρονομιά μας από τους αγρότες του παρελθόντος, ώστε όχι μόνο να έχουμε στο παρόν μεγάλη ποικιλία σπόρων, ποικιλιών και καλλιεργειών, αλλά να τους κληρονομήσουμε ελεύθερα και στο μέλλον, στις νέες γενιές των αγροτών.
 
tvxs



 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...